Robot als romanfiguur

Rutger Hauer in ‘ Blade Runner ’
Rutger Hauer in ‘ Blade Runner ’

Het uur van de wolf: The owl in daylightNed. 2, 23.00-0.05 uur.

Dromen androïden van elektrische schapen? Wie een roman schrijft met zo’n titel moet een bijzonder schrijver zijn. De roman van de Californische sciencefictionschrijver Philip K. Dick is alleen onder fans populair. Maar de verfilming ervan, Blade Runner, is veel bekender. Evenals de films Total Recall en Minority Report. Die bekendheid had een uitgangspunt kunnen zijn om de kijker, vermoedelijk onwetend van het bestaan van de schrijver, in de film te trekken die David Kleijwegt over Dick maakte.

Helaas is de documentaire The owl in daylight – Philip K. Dick is here, vanavond in Het uur van de wolf, even hermetisch als het latere werk van Dick. Na het kijken ben je niet veel wijzer. Bewonderaars als schrijver Jonathan Lethem en designer Philippe Starck vertellen dat Dick speelde met de rekkelijkheid en betrekkelijkheid van de realiteit, dat hij het groeiende belang van technologie en reclame voorzag en dat hij robots als romanfiguren gebruikte om te onderzoeken wat ons menselijk maakt.

Dicks toenemende, deels door drugs gevoede religieuze psychose komt mooi uit de verf. Verder krijgen we vooral een tocht te zien langs de huizen waar Dick woonde, veel surrealistische shots van Californische buitenwijken en maken we te lang kennis met een robotontwerper die zoveel van Dick houdt dat hij een verrassend goed gelijkende Dick-robot maakte die hij vervolgens in een vliegtuig vergat.

De film is vooral een portret van Dick-liefhebbers, met merkwaardig weinig informatie over Dicks absurde, verontrustende werk. De voorgelezen fragmenten zijn voorzien van een surrealistische echo, waardoor ze slecht verstaanbaar zijn. Wie meer wil weten over Dick is beter af met de documentaire van BBC’s Arena, te vinden op YouTube.

Robert Gooijer