De vrouw als controlfreak is geboren voor komedieseries

Hoe een overspannen moeder eruit ziet tonen komedies als Cougar Town en The new Adventures of Old Christine. Gênante situaties en spijt zorgen voor humor.

Het is een lubberende plak vel die onder haar elleboog hangt, merkt de vrouw als ze eraan trekt. „Wat is dat? Het lijkt wel een beest.” Ze knijpt in haar buik, betast haar bovenbeen, duwt haar wenkbrauw omhoog en bekijkt het effect in de spiegel van de badkamer. „Gruwelijk”, concludeert ze.

Veertig zijn is geen pretje, betoogt de weinig flatteuze openingsscène van de komedie Cougar Town. Al lijkt het erger dan het is, want deze vrouw, Jules, wordt gespeeld door de graatmagere Courteney Cox, de donkerharige ex- Friends-ster en een beetje ster heeft een onflatteuze body-double. Jules is het type vrouw dat van zichzelf drie seconden op een chocolaatje mag zuigen voor de smaak en het overschot in de vuilnisemmer spuwt.

Jules is recent gescheiden na zeventien jaar huwelijk met een overspelige man. Ze twijfelt: of ze wel een nieuwe liefde kan krijgen, of wil, of aankan, want ze vreest opnieuw gekwetst te worden. Wat moet een vrouw van veertig die een zoon van zestien heeft en een sterke behoefte aan uitgebreid voorspel, vraagt ze zich af.

Hoe het single zijn ook kan uitpakken, ziet ze bij haar eveneens pas gescheiden overbuurman. Elke ochtend ziet Jules jonge meiden bij hem vertrekken. Dat lijkt haar het zoveelste onrechtvaardige onderscheid tussen de seksen, tot ze ontdekt dat ook oudere vrouwen jongere vriendjes kunnen hebben (‘cougar’ is slang voor zo’n vrouw).

Gescheiden vrouwen van eind dertig, begin veertig die opnieuw beginnen zijn er genoeg. Logisch dat er een markt is voor televisieseries over hun problemen en triomfen. Ook de serie The New Adventures of Old Christine draait om dit gegeven. Steractrices die zoeken naar een rebound zijn overigens gebaat bij het genre, want Old Christine wordt gespeeld door een andere sitcomveteraan: Seinfeld-ster Julia Louis-Dreyfus.

De nieuwe rollen zitten de actrices als gegoten, want ze liggen dicht bij hun vroegere, succesvolle personages, Monica en Elaine: neurotische, een tikje hysterische vrouwen. De vrouw als control freak is gemaakt voor comedy: dwangmatig gedrag leidt tot genante situatie leidt tot spijt. In elke fase is er ruimte voor een grap.

Louis-Dreyfus (1961) is de betere comédienne. Je kan haar alles laten doen, zegt Kari Lizer, de scenarioschrijfster van de serie. Maar Cougar Town is net iets scherper geschreven en uitgevoerd, met een betere mix van botsende karakters in de entourage van de hoofdpersonen. Cougar Town geeft Cox (1964), die evenmin veel schaamte kent, alle ruimte. Haar 16-jarige zoon gruwt geregeld van haar gedrag, als ze hem bijvoorbeeld vraagt de waxtape onder haar oksels eraf te trekken.

Hoe een overspannen moeder eruitziet, tonen de series ook. Als de onbehouwen Christine een keer aansluiting denkt te vinden met een vrouw op de chique school van haar zoon blijkt het de werkster van een andere moeder te zijn.

Van het Nieuw Komisch Realisme, dat opgang maakt in de film, hebben deze series geen last. Geloofwaardigheid? Wie zit daarop te wachten? De bizarre situaties waarin de personages verzeild raken, vergen veel goede wil van de kijker. Des te meer valt er te lachen.

Onder meer in de dialogen. Die bevatten menig quasidiepzinnig pareltje van het soort dat de afgelopen tien jaar de omslag van de Viva heeft gesierd ; over zaken als de man-vrouwverhouding en het leed dat liefde heet. De buurvrouw van Jules: „Ik heb mijn man één keer per maand seks beloofd – en dan geen vluggertje.” Jules tegen haar assistente: „Nepnagels aan één hand? Je lijkt wel een gestoorde hoer.” Jules tegen haar vriendin: „Mijn vriendje mag mijn ochtendgezicht niet zien!” Want ja, dat is ‘gruwelijk’.

Ron Rijghard

Cougar Town, seizoen 1, 24 afleveringen. (De serie is ook te zien op Net 5) The new adventures of Old Christine, season 1 (import), 13 afleveringen. (De serie is ook te volgen op het digitale kanaal FoxLife).