Pas op, glad!

Het vriest al dagen dat het kraakt en de ijslaag op de wegen vormt een permanent obstakel voor fietsers en voetgangers. Het is zes uur, al donker en ik fiets naar huis. Van een afstand zie ik een voorwerp op de weg, het lijkt een pakje dat iemand heeft verloren. Er knippert ook een lichtje.

Het vriest al dagen dat het kraakt en de ijslaag op de wegen vormt een permanent obstakel voor fietsers en voetgangers. Het is zes uur, al donker en ik fiets naar huis. Van een afstand zie ik een voorwerp op de weg, het lijkt een pakje dat iemand heeft verloren. Er knippert ook een lichtje. Ingespannen tuur ik naar het object om te zien wat het is; te ingespannen, ik let niet op het wegdek en ja hoor, mijn fiets schuift onder me weg en ik maak een flinke smak. Met moeite sta ik op en besluit verder maar te lopen. Al schuifelend kom ik langs het voorwerp op de weg. Het blijkt een kartonnen doos te zijn waarop iemand een lampje heeft aangebracht en de tekst: „Pas op, glad!” Toch bedankt.

Monique Hazelhorst