'Ik wil dat je mij opzet als je wilt relaxen'

De muziek uit Kameroen is op de tweede plaat van Ntjam Rosie een „briesje.” Op Elle improviseert ze veel. „Je moet de regels kennen om er vanaf te wijken.”

Ntjam Rosie

In het nummer Elle strooit zangeres Ntjam Rosie (27) geen woorden maar klanken over de noten. Haar lichtbruine stem huppelt over de melodie of duikt eronder, elk volgende noot is een verrassing. Het past bij haar liefde voor jazz en improvisatie. „Ik vond het spannend; is dat niet raar – een tekstloos nummer? Maar de tekst die ik ervoor geschreven had, voelde te geforceerd. De muziek vroeg hierom. En toen dacht ik: het hoeft misschien niet altijd iets te betekenen, het mag ook gewoon klinken.”

Het album Elle is de opvolger van haar debuut Atouba in 2008. „Elle is jazzy, Atouba was meer wereldmuziek; Afrikaans, Braziliaans. Dat was waar ik toen op het conservatorium mee bezig was.”

Uiteindelijk was vooral de jazz belangrijk voor haar vorming: „Het kennen van de regels is de voorwaarde voor improvisatie. Ik ben nu goed doordrongen van de basis, en durf daarom ook de andere kant op te kijken.”

De muzikale invloed van haar geboorteland Kameroen noemt ze „vanzelfsprekend: je weet niet beter, muziek is er overal, je kunt er niet omheen. Het bestaat daar niet dat je niets met muziek hebt, of niet kan dansen. Muziek zit in mijn bloed.” Maar waar de Afrikaanse invloed op Atouba nog goed hoorbaar was, klinkt Elle meer Westers. „Het is er altijd, want het zit in mij, maar op deze plaat is het meer een vlaag, een briesje.”

Ntjam Rosie is een opvallende verschijning – Lauryn Hill meets Grace Jones. Rijzig, met een strak gestileerde afro die haar lengte nog eens benadrukt. Een paarse slangenprint-legging in halfhoge punklaarsjes met studs, grote witte plastic ringen in de oren. „Maar morgen draag ik misschien een pak en heb ik lang haar. Ik wil mezelf steeds vernieuwen, consequent inconsequent zijn.”

Ze schrijft haar eigen nummers en teksten, met een jazzy basis, en eerbied voor „late seventies-, eighties- en ninetiessoul” van Stevie Wonder en Syreeta tot Sade en Erykah Badu. „Badu bewijst dat de kracht van muziek niet altijd in de woorden zit; je kunt de betekenis ook in de vorm vinden. Ik wil dat mijn muziek ook zo fungeert – dat je mij opzet als je wilt relaxen.”

Op Elle schreef ze een paar Franstalige nummers. „De klank van een taal geeft karakter aan de melodie. Iets zingen heeft een heel ander effect in het Frans of in het Duits – denk maar aan opera. Dat verschil kan soms net zijn wat een nummer nodig heeft.”

Haar plaat kabbelt en borrelt, stroomt en wiegt, en klinkt aangenaam inspanningsloos. Maar aan de nummers van Ntjam Rosie gaat gedegen ambacht vooraf. „Ik heb me voor deze plaat verdiept in de bronnen van door mij bewonderde nu-soul-artiesten. Waar luisterden zij naar? Wie bewonderden zij? Dan begint een zoektocht langs de bieb, via YouTube, tot aan gesprekken met muzikanten en producers. Op Elle werk ik samen met Ronald Snijders. Hij is een wandelende muziekbibliotheek – ik heb heel veel van hem geleerd. En uiteindelijk doe ik met al die informatie precies wat ik zelf wil.”

Optredens o.a. 2, 6 en 12 dec. Zie myspace.com/Ntjamrosie