Eeuwig leven

In het wetenschappelijk tijdschrift Nature vertellen onderzoekers van de Universiteit van Harvard deze week dat ze bij muizen een manier hebben ontdekt om veroudering tegen te gaan. Het gaat om het enzym telomerase: de muizen die genetisch zo gemanipuleerd waren dat ze dit niet aanmaakten werden snel oud. Ze kregen ouderdomsverschijnselen: ze werden ziek, hun

In het wetenschappelijk tijdschrift Nature vertellen onderzoekers van de Universiteit van Harvard deze week dat ze bij muizen een manier hebben ontdekt om veroudering tegen te gaan. Het gaat om het enzym telomerase: de muizen die genetisch zo gemanipuleerd waren dat ze dit niet aanmaakten werden snel oud. Ze kregen ouderdomsverschijnselen: ze werden ziek, hun reuk verminderde en hun hersenen krompen. Toen ze een injectie kregen waarmee de aanmaak van telomerase werd geactiveerd verdwenen alle kwalen en dartelden zij alsof er een nieuwe lente was aangebroken door hun zaagselbak. (Dit stond niet bij het onderzoek. Dit leek me gewoon gezellig.)

Natuurlijk is de link naar mensen niet zo gmakkelijk gelegd. Naast het feit dat dit succes bij muizen is geboekt en er – hoewel ons DNA geloof ik maar een paar procent afwijkt – tussen beide soorten toch wel wat verschillen op te merken zijn, noemen andere onderzoekers ook het probleem dat dit werkt bij muizen die zo zijn gemanipuleerd dat het enzym bij hen helemaal ontbreekt: iets wat niet het geval is bij mensen.

Toch is het niet moeilijk om een soort toekomstige verjongingsstap voor je te zien. In het begin zijn ze nog enkel te vinden in het type witmarmeren klinieken waar je nooit naar binnen durft omdat je daar altijd underdressed bent. Later komen ze ook in laagdrempelige salons, waar je in een stoel gaat zitten, een beetje kletst over je aankomende vakantie en ondertussen een kwartier lang aangesloten wordt op een infuus vol telomerase, vitamine D3 en ginseng.

Een wereld waar iedereen er jeugdig uitziet en niemand last heeft van reuma, staar of het idee dat je mag voordringen bij een kassa omdat je oud bent: het heeft wel wat. Omdat ik nog niet erg veel merk van het verouderen (behalve het feit dat jongeren opeens ‘mevrouw’ tegen me zeggen) voel ik wel enige nostalgische romantiek tegenover de fysieke kenmerken van de ouderdom. Perkamenten handen, witzilveren haar en bruine orthopedische schoenen lijken me nu wel een gemis in het straatbeeld – maar dat is wellicht anders op het moment dat ze in mijn schoenenkast staan.

En misschien is dan ook de volgende stap denkbaar: eeuwig leven. Mijn gevoel over onsterfelijkheid kwam altijd wel overeen met de boodschap in films over trieste vampiers: eeuwig leven is geen feest. Niks is immers meer aangenaam als het te lang duurt; autorijden, vrijen, een mega-Toblerone. Inmiddels ben ik toch aan het twijfelen gebracht door de Britse biomedisch gerontoloog Aubrey de Grey, die voor ‘het verslaan van veroudering’ is. Zijn redenering is wel charmant: „Waarom we veroudering moeten uitbannen? Omdat het mensen doodmaakt natuurlijk.”

Wat mij betreft kan je in de toekomst kiezen: een snel en glorieus leven, of eeuwig bespiegelen over muizen en mensen.