‘Een beter leven voor onze kinderen’

Vanmiddag hield president Medvedev zijn jaarlijkse Rede tot de Natie. Die was dit keer  geheel gewijd aan de grote sprongen voorwaarts op weg naar de modernisering (zoals Lenin zou zeggen: elektrificatie) van Rusland. Het nieuwe Rusland is over tien jaar een feit, aldus de president, die sinds Wikileaks in de volksmond Robin wordt genoemd. ‘De stralende toekomst van het Poetinisme is aanstaande, hoera’, moet de Rus in de provincie hebben gedacht, die het leven steeds duurder ziet worden en zijn dagelijkse omgeving steeds armer.

Behalve een paar stoere dreigingen aan het adres van het Westen over de gewenste Russische deelname aan het commando over het Europese raketschild (,,Anders volgt er een nieuwe wapenwedloop”), waren bijna alle 72minuten van de toespraak aan de binnenlandse sociale en economische kwesties gewijd. De politie gaat op de schop, de corruptie wordt bestreden, de misdaad ingedamd. Ook moet de bevolkingsgroei worden gestimuleerd, die het afgelopen jaar dankzij de import van immigranten enigszins positief was.

De mooiste woorden had de president voor de jeugd gereserveerd. Waarschijnlijk had dit te maken met het feit dat jonge, slimme, goedopgeleide Russen steeds vaker het buitenland verkiezen boven Rusland en science centrum Skolkovo straks geheel met slimme immigranten moet worden gevuld.

De jeugd moet straks in een beter, mooier, gezonder, rijker, veiliger Rusland leven, zei hij. Een Rusland waar je niet op straat door een paar fascisten wordt afgetuigd, door een overspannen politieman wordt neergeschoten of verkracht, waar je niet enkele tienduizenden dollars moet betalen om een plaats op een universiteit te krijgen. En daarom moet in die jeugd worden geïnvesteerd. Dat is nog eens andere koek dan het cynische optreden van Poetin tijdens het gijzelingsdrama in Beslan, toen de jeugd zonder aarzeling werd opgeofferd om  een groep rebellen de les te lezen.

Medvedev kwam vanmiddag met een aantal beloftes. Zo ontvangt ieder  gezin dat een derde kind krijgt  75 euro extra per maand en krijgt het een stuk land om een huis te bouwen. Ook wordt 2,5 miljard euro extra uitgetrokken voor de jeugdgezondheidszorg.

Je kunt je nu afvragen of dit structurele hervormingen zijn, want van geld  dat in Rusland wordt uitgedeeld weten we dat dit zelden zijn bestemming bereikt en bijna altijd door de betrokken ambtenaren wordt gestolen.

Bij dat stuk land heb ik ook zo mijn vraagtekens, zeker nu Medvedev de bevolking van stervende steden met 100.000 inwoners gaat deporteren naar de grotere steden en daar nog minder plaats zal zijn. Waar moet bijvoorbeeld in de overbevolkte Moskou-provincie dat land vandaan komen?

Tot slot zei de president nog iets interessants: ,,Autoriteiten moeten niet de eigenaar zijn van fabrieken, kranten en schepen.” Daarmee liet hij merken zijn klassieken te kennen, want die zin was afkomstig van de  de schrijver en dichter voor kinderen Samuil Marsjak (en niet, zoals ik eerder meldde, van de dichter Majakovski).

Het is  natuurlijk de grote vraag of de dat lokale bestuur waarop Medvedev doelde, oftewel de ‘oligarchie, gerund door de veiligheidsdiensten’, zoals de Amerikaanse minister van Defensie Robert Gates de Russische leiders (volgens Wikileaks) terecht typeerde, dat lucratieve bezit los wil laten. Ik durf te wedden van niet, zeker als ik naar het luxe-appartementencomplex kijk aan het begin van mijn straat, waar hoge FSB- en SVR-ambtenaren in grote weelde wonen, en naar de gigantische privé-vermogens van veel lokale bestuurders, die hun tijd liever in Londen of Nice doorbrengen dan in de hun toegewezen regio.

Over de catastrofale stagnatie van de politiek, waar de president  vorige week nog zo uitvoerig op zijn blog over sprak, klonk dit keer geen woord. Misschien zat Poetin daarom met zo’n humeurig gezicht toe te kijken en vielen veel hoge ambtsdragers tijdens de toespraak van de president in slaap, omdat er niets nieuws onder de zon was.