De wereld volgens het rauwe telegram

Amerikaanse diplomaten filteren de wereld voor hun regering in Washington. Dat levert een versplinterd beeld op zoek naar analyse.

De suggestie dat de Chinese premier Wen Jiabao rechtstreeks betrokken is bij corruptie, analyses van nabije toekomst van Noord-Korea, met wisselende inschattingen. De telegrammen of ambtsberichten van Amerikaanse diplomaten die via de klokkenluiderssite WikiLeaks publiek zijn geworden, geven rauwe informatie. De Amerikaanse consul generaal Stephen B. Wickman in de stad Shenyang aan de grens met Noord-Korea schrijft op 11 januari dit jaar bijvoorbeeld over concurrentie tussen Chinese bedrijven om toegang te krijgen tot Noord-Korea. De mogelijke corruptie van de premier van China is slechts een bijzin: „Investeringsgeschillen in relatie tot Noord-Korea doen zich voor tussen Chinese investeerders die elkaars concurrent zijn. Volgens X, bijvoorbeeld, zijn twee Chinese ondernemingen – Shandong Guoda Gold Company, Ltd. en de Wanxiang Groep uit Zhejiang – in een strijd gewikkeld om toegang te krijgen tot de Huishan Kopermijn, de grootste kopermijn van Noord-Korea. Huishan, vlak bij de grens met China, heeft een grote voorraad goud, zilver en andere kostbare metalen. Ofschoon het Chinese ministerie van Handel beide joint-ventures heeft goedgekeurd, streeft elk van beide ondernemingen ernaar om de enige ontwikkelaar te mogen zijn.

X gelooft dat Wanxiang, dat nauwe banden heeft met premier Wen Jiabao, waarschijnlijk gaat winnen, en dat Shandong Guoda betaald zal worden om met stille trom te vertrekken. Zonder namen te noemen, suggereerde X ook de gerede mogelijkheid dat iemand een betaling heeft gedaan (van omstreeks 10.000 dollar) om de steun van de premier te verzekeren.

Over de komende „ineenstorting” van Noord-Korea meldt de Amerikaanse ambassadeur in Seoul, Kathleen Stephens, op 22 februari dit jaar dat de Zuid-Koreaanse onderminister van Buitenlandse Zaken Chun Yung-woo ervanuit gaat dat China die niet zal kunnen stoppen. „[...]Na de dood van Kim Jong- il, zou Noord-Korea politiek in elkaar storten „binnen twee tot drie jaar”.

Op 6 april vorig jaar notuleert de Amerikaanse zaakgelastigde in Singapore, Glyn t. Davies, een gesprek met oud-premier Lee Kwan Yu. „[Noord-Koreanen] zijn psychopathische types, met een „kwabbige oude vent” als leider, die rondsteigert in stadions op zoek naar bewondering. [...] Lee zei dat Zuid-Korea, nadat zij gezien hebben wat er met Duitsland na de hereniging gebeurde, geen onmiddellijke hereniging met het Noorden nastreven. Er is „daar niets” in Noord-Korea, behalve een militaire organisatie. Kim Jong-il heeft al een beroerte gehad. Het is een kwestie van tijd voor hij een volgende beroerte krijgt. De volgende leider [...] zou wel eens niet bereid kunnen zijn om mensen te zien sterven als vliegen. China houdt dit alles goed bij.”