De voeten van Sven

Bob de Jong is zichtbaar opgeknapt sinds Sven Kramer bekend maakte dit seizoen de ijsvloer niet meer te betreden. In Hamar dartelde Bob naar winst op de 10 kilometer. Al zal het er ook mee te maken hebben dat hij tegenwoordig omgaat met de ongecompliceerde marathonjongens van BAM, die als het moet nog op klompen een Elfstedentocht aanvatten.

Intussen loopt Kramer bij de gerespecteerde Hans Wilhelm Müller-Wohlfahrt, de voetbaldokter van Bayern München. Dat de binnenste spier van de rechter quadriceps pijnlijk blijft zeuren en weigert naar genezing te streven, is duidelijk. Maar waarom dat zo is, kon zelfs de professionele entourage van TVM niet verklaren. Kramer zelf mompelde: „Misschien iets met een zenuw?”

Het is een mysterie.

Zo geheimzinnig is de blessure, dat in de Lage Landen de wildste speculaties rondzingen. Zit Sven niet gewoon in een post-olympische depressie met ingebeelde pijn als hoofdsymptoom? Is de ‘wissel van Vancouver’ per ongeluk via de frontale cortex in de quadriceps beland? Is Sven misschien met vertraging bezweken onder de gigantische druk door de natie en hemzelf opgelegd? Vorige week las ik in mijn ochtendkrant zelfs over de mogelijkheid van een problematisch maar angstvallig stilgehouden plasje.

Onverklaarbare pijn bestaat, weet ik uit ervaring. Zoals ik ook uit ervaring weet dat radeloosheid een sportend mens naar wonderdokters drijft van uiteenlopend pluimage.

Hans Wilhelm Müller- Wohlfahrt zal diep in de vezels van Sven binnendringen, en ik twijfel er niet aan dat wij antwoorden krijgen op al onze vragen. Als er iets zit, wat zit er dan? Is het te genezen? En dan wel rap een beetje. En het belangrijkste: waarom zit het daar? Ik voel de behoefte Hans Wilhelm een beetje bij te praten: het probleem zit hem natuurlijk in de enkels.

In de zomer van 2009 liet Sven zich nieuwe, orthopedisch verantwoorde schaatsschoenen aanmeten. Het was dringend, de vertrouwde, vier jaar oude gympen waren helemaal op. Maar bij de eerste vorst in de ijshal bleek de nieuwe schoen het net niet te zijn.

Sven Kramer haalt zijn formidabele slag uit extreem buigzame enkels- zijn onvervreemdbaar talent. „Op de nieuwe schoenen vond Sven niet het afzetmuurtje. Als je dat muurtje mist, ga je slecht vooruit”, zei coach Kemkers in oktober van dat jaar.

In Vancouver raasde Sven Kramer op een instortend voetbed over het ijs. Zoiets gaat niet in de kouwe kleren zitten, maar wel in een bovenbeen en een hoofd.

Materiaal luistert zo nauw in de topsport. Ik herinner me hoe wanhopig ik op zoek ben geweest naar de juiste orthopedische inlegzolen om mijn beroerd geconstrueerde voeten te verlossen van gekmakende, beroepsgerelateerde drukpijn. Een paar maanden voor het sluiten van de boeken vond ik ze eindelijk. Als recreatief fietser heb ik er nog jaren plezier van gehad.