Wikileaks en Rusland

De onthullingen van WikiLeaks hebben wat Rusland betreft weinig nieuws opgeleverd. Zo bleek uit de diplomatieke codeberichten dat de Amerikanen aanwijzingen hebben dat Rusland en zijn inlichtingendiensten gebruikmaken van de maffia om criminele operaties uit te voeren (de moord op Politkovskaja, Estemirova, Markelov, Litvinenko?). Een van de codeberichten beweert zelfs dat de relatie staat-maffia zo hecht is dat Rusland een virtuele maffiastaat is geworden. 

De hechte vriendschap tussen Poetin en Berlusconi is de Amerikanen ook opgevallen. De codeberichten gaan over royale cadeau’s en lucratieve energiecontracten die de beide heren elkaar toebedelen en ook over een duistere Russisch-sprekende adviseur van Berlusconi. In Moskouse journalistenkringen is het overigens een publiek geheim dat Berlusconi een van de privéinvesteerders van Poetin is.

Een ander codebericht heeft het erover dat Rusland weliswaar het uiterlijk van een democratie heeft, maar dat er geen mechanismen door het volk zijn om invloed uit te oefenen op de besluitvorming van de regering. De oorzaak van dat probleem is het regime, zegt het bericht. De Russische leiders hebben geen langetermijnvisie en denken alleen aan hun eigen zakelijke belangen.

En dan zijn er nog de berichten uit de energiesector. Sommige Russische leiders zou er alles aan gelegen zijn het Westen in Afghanistan te houden en de status quo in Iran te handhaven. Als Iran een normaal land zou worden zonder ambities op gebied van kernenergie  dan zou dat nadelig zijn voor Ruslands eigen energiebelangen.

Interessanter zijn de energieberichten met betrekking tot Europa. Volgens een codebericht zou het omvangrijke Russische gebrek aan investeringen in de energie-infrastructuur zo groot zijn dat Rusland de komende vier à vijf jaar niet aan de energiebehoefte van Europa kan voldoen. Daardoor zou het Europa in zijn greep houden zolang dat zijn energiebevoorrading niet gediversifieerd heeft door energie van andere landen dan Rusland te betrekken.

En dan zijn er nog de Russische leiders. In een codebericht van 25 februari 2010 wordt verslag gedaan van een ontmoeting tussen de Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken William Burns en de Azerbeidzjaanse president Aliejev in Bakoe. Alijev noemt Medvedev een moderne intellectueel van een nieuwe generatie, maar zegt ook dat hij omringd wordt door mensen over wie hij geen macht heeft. Volgens het codebericht beweert Alijev persoonlijk te hebben meegemaakt dat Medvedev beslissingen nam, waarvoor hij vervolgens goedkeuring op een hoger niveau nodig had, voordat ze konden worden uitgevoerd. Ook zegt Alijev dat veel hoge ambtenaren Medvedevs gezag niet accepteren en dat er tekenen zijn van hevige botsingen tussen de staf van Medvedev en die van Poetin, al kunnen beide mannen het volgens hem uitstekend met elkaar vinden.

Medvedev wordt elders omschreven als ‘bleek’ en ‘twijfelend’.

Maar het grappigste nieuws is nog dat de tandem Poetin-Medvedev door de Amerikaanse diplomaten als het duo Batman-Robin wordt gezien. Amerikanen willen alles toch het liefst in filmtermen beschrijven.