Bij de bakker

Na de crematie zou haar as verstrooid moeten worden over de Waddenzee. Dat heeft Els, de overleden vrouw van een vriend van mij, vlak voor haar dood beslist.

Wij halen samen de urn op bij het crematorium.

Vlak bij huis lopen wij even bij een bakkerij binnen. De tas met de urn wordt op de grond gezet. Als de bestelling wordt uitgevoerd komt een vrouw binnen.

„Hoe gaat het met Els?”, vraagt zij mijn vriend. Die verblikt noch verbloost.

Wijzend op de tas zegt hij stoïcijns: „Ze staat naast me.”

marcel van der horst