Stel nu eens dat wij Ierland zouden zijn

Een verdriedubbeling van de strafmaat, dat is wat minister Opstelten (Homeland Security) wil voor mensen die geweld plegen tegen overheidsdienaren.

Het aanvallen van ambulancepersoneel door de familie van een slachtoffer is onbegrijpelijk en onverdedigbaar. Maar ook in Europa keert men zich tegen zijn redders. In het Griekse parlement liep de afkeer van Duitsland afgelopen april hoog op, toen dat land het voortouw nam bij de financiële reddingsoperatie van uiteindelijk 110 miljard euro. Of Athene het geld niet gewoon kon krijgen, gezien de Tweede Wereldoorlog?

En kijk eens naar de spandoeken die nu al worden meegetorst in demonstraties van Lissabon tot Dublin. Het is nog maar de vraag of de Ierse regering haar draconische begroting, mede geïnitieerd door de Europese reddingsoperatie van tegen de 90 miljard euro, op 7 december nog door het parlement krijgt. Een Ierse afwijzing zou desastreus zijn. Maar aan de andere kant: stel je eens voor wat Ierland doormaakt. Hoe zouden wij reageren?

Laten we alle Ierse voornemens en cijfers voor het gemak eens projecteren op Nederland. Gezien het feit dat de bevolking zo’n 4,5 maal zo groot is, maar de Ieren weer wat rijker zijn (of waren) lijkt een factor 4 daarvoor gepast. Hou je vast:

De regering-Rutte buigt opeens geen 18 miljard euro om, maar 60 miljard, na sinds midden 2008 al zo’n gigantisch bedrag te hebben bezuinigd. Er gaan 100.000 ambtenaren uit. Verzorgingstehuizen, kinderdagverblijven, niets wordt gespaard. De kinderbijslag gaat omlaag, en de sociale voorzieningen worden met in totaal 15 procent gekort. Het minimumloon daalt met 12 procent.

Al een beetje boos? De kosten van de ziekteverzekering exploderen, 600.000 gepensioneerde ambtenaren gaan meer belasting betalen over hun inkomen. Iedereen gaat sowieso meer belasting betalen, waar bovenop ook nog eens een btw-verhoging komt met 2 procentpunten. We krijgen al met al te maken met een inkomensdaling van 17 procent voor de gehele bevolking.

Een miljoen huizen, waarvan de helft tweede huisjes, staat inmiddels leeg. De gemiddelde woningprijs is geen 242.000 euro, zoals nu, maar nog maar 162.000 euro, en tal van jonge huiseigenaren staan onder water. Niet 410.000 mensen, maar ruim 1,1 miljoen mensen zijn al werkloos.

We gooien nog wat olie op het vuur: de staatsschuld bedraagt geen 382 miljard euro, maar 627 miljard euro. Per huishouden is dat 84.000 euro, waarvan overigens 50.000 euro per gezin voor rekening komt van de steun aan ABN Amro, ING en Rabo, de drie grote banken die er een potje van hebben gemaakt.

Een dodelijk vermoeide premier Rutte legt deze plannen en cijfers op 7 december ter stemming voor aan de Tweede Kamer, terwijl een paar honderd meter verderop in een Haags kantoor een delegatie van Europese technocraten er op toe ziet dat hij zijn woord houdt. Enige voorstelling hoe de oppositie zou reageren, hoe dit zelfs de regeringspartijen zelf zou splijten en hoe populair de EU nog zou zijn?

Zeker, de financiële hulp aan Ierland is nodig – niet in de laatste plaats omdat de redders er zelf ook belang bij hebben. Ierland heeft excessen achter de rug, en zou al deze maatregelen grotendeels sowieso hebben moeten nemen. Maar mochten ze daar de kont tegen de krib gooien en zich tegen de Brusselse ambulancebroeders keren, toon dan een beetje begrip.

Maarten Schinkel