Islam

In zijn bespreking van De Islam – Kritische essays over een politieke religie (Boeken, 12.11.2010) vertelt Sjoerd de Jong ‘niet het hele verhaal’. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat hij het boek verdacht wilde maken. Dat mag misschien, wat in ieder geval niet mag is om onvermeld te laten wat tegen die verdachtmaking pleit.

De kop boven zijn bijdrage luidt ‘Diagnose zonder kuur’ en dat is precies wat hij de auteurs verwijt. Ook zouden de lezers ‘tevergeefs zoeken naar harde ingrepen.’

Ik geef in mijn bijdrage (pagina 353-355) echter precies aan wat er moet gebeuren. Ik schrijf: ‘Vertel kinderen dat iedereen [in Nederland], ook ieder kind, volledige vrijheid van godsdienst en levensbeschouwing geniet, inclusief het recht om te twijfelen, om van overtuiging te veranderen en om openlijk en ongehinderd over dit alles te spreken. Vertel erbij dat ze recht hebben op bescherming als wie dan ook, ouders incluis, probeert die vrijheid te beknotten.’ Dat is een harde ingreep.

Verder bepleit ik een uitwerking van de horizontale werking van artikel 6 van de Grondwet door middel van flankerende wetgeving, zoals ook is gedaan met de horizontale werking van artikel 1. En, ook naar analogie van de manier waarop Nederland gestalte heeft gegeven aan de horizontale werking van artikel 1, bepleit ik berichten van overheidswege in het publieke domein (zoals affiches en Postbus 51-spotjes) waarmee wordt herinnerd aan het recht van iedere Nederlander op verandering van geloof of levensovertuiging.

Michiel Hegener, Amsterdam