Dealende moeder in 'Weeds' is zwanger en meedogenlozer

De tv-serie Weeds volgt huisvrouw Nancy Botwin die de drugshandel in is gestruikeld. In de vijfde reeks vlucht zij voor de vader van haar vrucht.

Weed 5: Demián Bichir (zwart pak) en Mary-Louise Parker (shorts).

Een beetje handelen in wiet: het leek Nancy Botwin zo eenvoudig en onschuldig toen ze weduwe werd en geld nodig had om haar gezin te kunnen onderhouden en haar luxe huis in de buitenwijk niet te hoeven opgeven. Hoewel buurtgenoten de drugs verwelkomden, liep het ook in de gaten, en Nancy was genoodzaakt op neroïsche wijze de hele wijk in brand te steken om haar sporen te verdoezelen. Haar vlucht bracht haar naar de grens bij Mexico, waar de handel wat ruiger bleek. Te ruig voor een huisvrouw die ook maar de misdaad was in gestruikeld.

Weeds is zo’n epische tv-serie waarvan elke seizoen een schitterend hoofdstuk vormt. Oké, het derde seizoen was een misbaksel, maar vergeeflijk door het brisante vierde seizoen. De toevoeging van een portie brute Mexicanen pakt goed uit, toont deel vijf. De serie kent een nieuwe mix van achteloos geweld, harde, schunnige humor en terloops drama. Dat is een flinke tournure voor een verhaal dat begon als absurdistische stijloefening, heel bizar en lichtvoetig, met allerlei vormgrapjes – Weeds ontsnapt uit het universum van Alex van Warmerdam naar dat van Quentin Tarantino.

Mary-Louise Parker, die Nancy Botwin speelt, is even overtuigend schaamteloos als kwetsbaar. Ze kan heel goed afwezigheid acteren. Ze is in de kamer, ze is in beeld, maar je hebt het gevoel dwars door haar heen te kijken. In haar blik ligt vaak afweer en onwil. ‘Ik ben hier niet’, seinen haar ogen. Nancy is bang.

In seizoen vijf is ze dan ook alleen maar bezig haar leven te redden. De vorige fase van dit feuilleton eindigde ermee dat ze, in het nauw gedreven door een agent, iedereen verraadde, inclusief de Mexicaanse drugsbaron (Demián Bichir) en mensensmokkelaar met wie ze een verhouding had. Maar hij ontsnapte aan de politie. Haar enige wapen blijkt het kind van hem dat in haar groeit.

Nancy’s nieuwe angst is dat hij haar vermoordt als ze hun zoon heeft gebaard. De elegante drugsbaron, voor de buitenwereld burgemeester van een aardig Mexicaans stadje, doet zijn best zijn welgemanierdheid en goede bedoelingen te tonen, maar de koudbloedige spierbundels om hem heen houden haar wakker. De angst die ze onderdrukt, zie je in haar mondhoeken. Die kunnen krullen als een ijsdanseres.

Knap is niet alleen hoe Weeds is gegroeid, maar ook hoe het karakter van Nancy zich geleidelijk ontwikkelt, vergroeit eigenlijk. Het gebrek aan eerbied voor levens en moraal om haar heen krijgt vat op haar. Ze verhardt. De onschuld is weg en ze wordt onaangenaam.

Des te overrompelender en emotioneler zijn de momenten dat ze plots weer moeder is. Amerikaanse fans van de serie tieren op blogs over haar Werdegang, maar die zien voorbij aan de verzenuwde moeder, die waakt over haar kroost. Haar twee zonen zijn diep verwikkeld in haar zaken. De oudste, bijna volwassen, is een begaafd wietteler, en de jongste, een jaar of veertien, is een getruukte handelaar, die zijn Spaans oefent met gruwelijke doodsbedreigingen.

Om hen heen cirkelt nog een entourage van hen achterna gereisde vrienden en Andy, de jonge broer van Nancy’s overleden echtgenoot. Any rijdt rond in een Dukes of Hazzard-auto (instappen door het raam) en is dol op Pac-man. De slapstick in hun avonturen is een constante in Weeds. Dat houdt de serie in balans.

Aan de andere kant van de wet en de wiet staan de personages van de nieuwe HBO-serie Bored to Death. Hoofdpersoon Jonathan Ames wordt ongediplomeerd privédetective, omdat zijn tweede roman niet opschiet. Zijn wiet deelt hij met de verveelde, bejaarde eigenaar van een tijdschrift waar hij voor schrijft en met een dikke, bebaarde vriend, een chronisch werkloze striptekenaar.

De avonturen van dit onwaarschijnlijke trio zijn voor het komisch effect zo knullig mogelijk. Maar Ted Danson is een mooie stoute senior en elke aflevering bevat wel enkele fijne zinnetjes. „Je bent als mij, Jonathan. We fascineren. En dan stellen we teleur.”

Ron Rijghard

Weeds, seizoen 5. Dertien afleveringen van 27 min. € 24,99Bored to Death, seizoen 1. Acht afleveringen van 23 min. € 29,99