Cd’s voor in de schoen en onder de boom: Pop

Kid Cudi

Man on the Moon II: The Legend of Mr. Rager

cd pop

Man on the Moon II is de opvolger van Man on the Moon: The End of Day, uit 2009. Kid Cudi, de 26-jarige rapper uit Cleveland, Ohio, die verhuisde naar New York en onder de hoede van Kanye West uitgroeide tot een hiphopbelofte, is niet alleen productief, hij zoekt ook steeds naar andere klankkleuren. Al op zijn debuut bleek dat Cudi een prettig ontspannen stijl heeft; in zijn voordracht en in muzikale omlijsting. Hij draaft van Weezer-achtige rock (Erase Me) naar ruimtelijke psychedelica (Mojo So Dope) of duistere soundscapes (Wild’n Cuz I’m Young), op een rustige toon die soms dreigt, en soms ironisch is. Indrukwekkend zijn de instrumentaties, die de hiphop- cliché’s weten te mijden.

Brian Eno

Small Craft on a Milk Sea

cd pop

Opperste rust wordt bereikt op de nieuwe, vierentwintigste cd van Brian Eno. Na de vocale uitstapjes op Another Day on Earth (2005), en een recente samenwerking met David Byrne, is Eno op zijn nieuwste cd terug bij de door hemzelf uitgevonden ambientstijl. Small Craft on a Milk Sea is instrumentaal en opgebouwd uit languissante elektronische klanken die elkaar omarmen, loslaten of verder zwieren in navrante combinaties. Ritselende gitaarnoten maken hun opwachting, synthesizers suizen als wind om het huis, en een ijle toon steekt overal bovenuit. Voor een cd van Eno is Small Craft on a Milk Sea eenvoudig van klank, maar de vermaarde producer/soundtrackcomponist/beeldend kunstenaar weet precies hoe hij de summiere elektronica moet inzetten om een variatie aan sfeer op te roepen. Dit is zijn debuut voor het Britse Warp-label, bekend om zijn neus voor afwijkende elektronica - vaak door Eno geïnspireerd.

Chelsea on the Rocks

Regie: Abel Ferrara

dvd pop

Het Chelsea Hotel in New York is in beroering. Nieuwe eigenaars heffen de appartementen waar gasten wonen in plaats van logeren, op. En dat terwijl voormalig eigenaar Stanley Bard veertig jaar lang een vriendelijk klimaat creëerde voor zijn - goeddeels - artistieke populatie. In de film Chelsea on the Rocks, schetst regisseur en voormalig bewoner Abel Ferrara de sfeer van het hotel, aan de hand van herinneringen en anekdotes van een aantal bewoners. De vele beroemde gasten brachten behalve succes ook drugs en wanorde met zich mee. In de film wordt stilgestaan bij de moord op Nancy Spungen, door - vermoedelijk - Sid Vicious. En actrice Bijou Phillips vertelt over een feestje op haar kamer, waar de stonede gasten vier dagen lang naar hetzelfde liedje luisterde (op ‘repeat’), totdat iemand opmerkte dat dit ‘wel een heel lang nummer’ was. Chelsea on the Rocks is een vermakelijk document over een anarchistisch hotel. Daarbij zijn enkele missers (niemand wordt van naam voorzien; er zijn knullig nagespeelde scenes, zoals over Spungens dood) overkomelijk.

hester carvalho