Cd’s voor in de schoen en onder de boom: Klassiek

Arcanto Quartett

Quatuors a cordes

cd klassiek

Het Arcanto Quartett is geen fulltime strijkkwartet, maar een viertal solisten dat deeltijd kwartet speelt. Je zou kunnen veronderstellen dat teveel individuele input het samenspel schaadt, maar naar solistische krachtpatserij is het vergeefs zoeken bij dit kwartet van Antje Weithaas, Daniel Sepec, Tabea Zimmermann en Jean Guihen-Queyras: juist fijnzinnigheid is hun kracht. Dat maakt de uitvoeringen van strijkkwartetten van Debussy, Dutilleux en Ravel tot een onvoorwaardelijke topattractie. Ravel lijkt te zweven bij zoveel stijlgevoel, het Assez vif swingt met kracht en klinkt bijna wellustig lekker, zoals overigens de hele cd bijzonder mooi is opgenomen.

Andreas Scholl

O Solitude

cd klassiek

Wonderlijk dat countertenor Andreas Scholl ondanks zijn ruim twintig jaar omspannende, rijke discografie nooit eerder een cd wijdde aan de – onder countertenoren zeer favoriete – muziek van Purcell. Purcell past bij Scholls elegante geluid, dat een grijsgedraaide klassieker als Dido’s Lament (When I am laid in earth) een nieuwe dimensie geeft. En niet alleen omdat het ongewoon is dat een mannelijke alt die aria zingt. Scholls geluid is in verhouding tot tien, vijftien jaar terug wat rijper geworden: een fractie minder angeliek in de hoogte. Maar dat doet weinig af aan de grote vocale schoonheid van veel aria’s. Zoet is ook het samenspel tussen Scholls stem en fluiten in het sensuele One charming night. En het duet O dive custos, met collegacountertenor Christine Dumaux, alleen al maakt deze cd de moeite waard. De Accademia Bizantina onder Stefano Montanari ( in december te beluisteren in Amsterdam, Eindhoven en Groningen ) geeft Scholl smaakvol en meer dan alleen ‘begeleidend’ ruggensteun.

G. Mahler

Tweede symfonie

KCO/Jansons

cd klassiek

Hoor het Groot Omroepkoor zoemend inzetten: ,,Aufersteh’n , ja aufersteh’n.” Moge die verzuchting een nieuwjaarsvoorspelling zijn. De Tweede symfonie van Mahler was in de lezing van Mariss Jansons vorig jaar in december een absolute seizoenstopattractie. Dat gevoel herleeft op de opname die nu verscheen op KCO-live. Wat een details, wat een motorische, dynamische perfectie, wat een adembenemende spanningsopbouw. Nergens hanteert Jansons een egaliserend paletmes, zijn Mahler is één meeslepend verhaal vol gebeurtenissen waar je onafwendbaar in wordt meegesleurd. Lachen, zuipen, wenen en weer opstaan – alles komt logisch uit het voorgaande voort. De bijgesloten dvd biedt de mogelijkheid ook visueel de volle negentig minuten van het concert her te beleven.

mischa spel