Porno, sadomasochisme en arthouse-erotiek

scene uit de film Ano Bisiesto (2010) FOTO: Amstel Film

Año bisiesto

Regie: Michael Rowe. Met: Monica del Carmen, Gustavo Sánchez Parra. In: 5 bioscopen.***

O die vrouwen van halverwege de twintig en hun quarterlife crises! Artfilmmakers kunnen er maar niet genoeg van krijgen. Filmfestivals en hun juryleden slokken ze gulzig op, zoals in Cannes, waar Año bisiesto de Gouden Camera voor beste debuut won.

De Australische toneelschrijver en scenarist Michael Rowe leerde zo’n meisje kennen in Mexico waar hij werkt en woont. Of misschien wel vele, die hij samensmeedde tot die ene, tot de 25-jarige vrijgezelle journaliste Laura. „Ik heb hier een fantastisch leven”, houdt ze haar moeder aan de telefoon voor, maar in werkelijkheid is ze eenzaam en ongelukkig.

In Año bisiesto (‘Schrikkeljaar’) volgen we Laura’s seksuele escapades gedurende een verschrikkelijke februarimaand. Ze heeft de laatste dag alvast afgestreept. Pas laat wordt duidelijk waarom, en waartoe haar zoektocht door de krochten van wreedheid en tederheid zal leiden.

Año bisiesto bevindt zich ergens tussen sadomasochisme, porno en stijlvolle arthouse-erotiek. Rowe is een beheerste filmmaker die zijn personages stapje voor stapje naar extremen duwt. Door het widescreen-filmformaat te combineren met de benauwde ruimtes van Laura’s appartement en de zweterige nabijheid van lichamen weet hij een claustrofobisch-noodlottige atmosfeer op te roepen.