Enkele reis Mars is goedkoper

Een Marsreis is duur, vooral vanwege de retourvlucht. Twee Amerikanen stellen daarom voor de rode planeet te koloniseren.

Een bemande expeditie naar Mars is duur, waarschijnlijk te duur in een tijd van wereldwijde bezuinigingen. Is daar wat op te verzinnen? Maak er een enkele reis van, stellen twee geleerden voor in het Journal of Cosmology. Een van de twee is Paul Davies, hoogleraar natuurkunde aan Arizona State University en auteur van goed verkopende boeken over natuur- en sterrenkunde zoals God and the New Physics. De ander is Dirk Schulze-Makuch, geoloog aan Washington State University.

Hun idee is eenvoudig. Veel van de bagage op een reis naar Mars is vooral noodzakelijk voor de terugreis; denk aan een capsule met raketmotor en aan brandstof. Davies en Schulze poneren dat de kosten zo tot 20 procent kunnen worden teruggebracht. Dat onderbouwen ze jammer genoeg niet.

Ook stellen ze dat het beter is voor de reizigers om op Mars te blijven. Een reis van een half jaar door het heelal is al zwaar genoeg voor het menselijk gestel door straling, gebrek aan zwaartekracht en psychologische belasting. Het is geen geweldig idee om dat twee keer te doen. Bovendien wacht daarna een proces dat je rustig revalidatie mag noemen, na minstens twee jaar van sterk verminderde zwaartekracht.

Een enkele reis is volgens de auteurs geen zelfmoordmissie. De pioniers die in de 16de eeuw uit Europa vertrokken naar Amerika waren veel meer dan toekomstige Marsbewoners afgesneden van hun vaderland, want er waren geen radioverbindingen.

Waar moeten kolonisten van leven? Schulze en Davies gaan ervan uit dat Mars voldoende materialen biedt waar bezoekers, gewapend met moderne technologie, voedsel van zouden kunnen maken. Die technologie zou, voorzover nodig, vooruit gestuurd kunnen worden met onbemande missies. Ook goederen die later nodig zouden blijken, zouden kunnen worden opgestuurd of meegenomen door vervolgmissies. De heren gaan eraan voorbij dat dit extra kosten oplevert die specifiek zijn voor een permanente vestiging.

Een interessante overweging voor een permanente basis op Mars is dat een dergelijk programma niet zomaar te beëindigen valt. Na 1972 heeft de ruimtevaart weinig belangstelling meer voor de Maan gehad en is er geen mens meer geland. Een bemand filiaal op Mars moet aandacht blijven krijgen. Dat dit een blanco cheque inhoudt die politici misschien niet graag uitschrijven, noemen Davies en Schulze niet.

Wie zou bereid zijn naar Mars te vertrekken zonder kans op terugkeer? Nee, niet de auteurs zelf. Maar na presentaties hebben ze de vraag vaak aan hun toehoorders gesteld en het blijkt dat veel mensen zich graag zouden aanmelden.

Herbert Blankesteijn