Een recept voor kerskrans

Er zijn dingen die je nooit zelf maakt. Omdat je gewoonweg niet op het idee komt. Dat zullen voor iedereen andere dingen zijn. Sommige mensen piekeren er niet over om zelf mayonaise te maken, anderen draaien daar hun hand niet voor om. Van dezulken ken ik er vrij veel. Zelf jam maken gebeurt ook veel,

Er zijn dingen die je nooit zelf maakt. Omdat je gewoonweg niet op het idee komt. Dat zullen voor iedereen andere dingen zijn. Sommige mensen piekeren er niet over om zelf mayonaise te maken, anderen draaien daar hun hand niet voor om. Van dezulken ken ik er vrij veel. Zelf jam maken gebeurt ook veel, maar zelf tomatenketchup of mosterd maken, daar hoor ik eigenlijk nooit iemand over, terwijl dat supereenvoudig is.

Maar ja, je moet ook denken dat het lekkerder wordt als je het zelf maakt en dat idee heb je niet altijd. Vaak ten onrechte, verse sauzen smaken meestal beter dan die uit een potje.

In een heel andere regio denk ik ook niet zo vaak aan zelf maken: bakken. Vorig jaar heb ik voor het eerst een kerststol gebakken – leek me altijd iets wat je prima kunt kopen. En dat lijkt me nog steeds, maar het was toch leuk om er een keer zelf een te maken.

Zelf bladerdeeg vervaardigen is ook zoiets. Eén keer gedaan, toen ik met een vriend de hele dag in de keuken stond om een geweldig ingewikkelde paté te maken, waarvoor diverse vogels moesten worden ontbeend en allerlei vlees in reepjes gemarineerd en dan ging het geheel uiteindelijk in een jasje van bladerdeeg. Dat bladerdeeg maakten we toen ook maar zelf. Maar als ik eerlijk ben en me goed herinner was dat bladerdeeg uiteindelijk nu niet echt een luchtige droom van duizend laagjes deeg.

Vandaar wellicht dat het nog nooit in me is opgekomen om zelf een banketletter te willen maken. Hoewel het me wel vaak gespeten heeft dat in de winkels alleen de M en de S voorradig zijn (al zit ik met die M natuurlijk helemaal goed).

Nu zag ik in het boek van banketbakker Cees Holtkamp, De banketbakker, een recept voor kerstkrans. Helemaal niet zo gruwelijk ingewikkeld – zeker niet als je goed kant-en-klaar diepvriesbladerdeeg gebruikt. Dat mag wel van Holtkamp. En als je dan ook nog een notenzaak hebt die goede amandelspijs verkoopt is er helemaal niets aan. Hoop ik. Ik heb het nog niet geprobeerd. Maar het zou zó moeten, Holtkamp volgende waar mogelijk.

Banketletter
300 g amandelspijs of:
250 g blanke amandelen
1 dessertl citroenrasp
250 g suiker
1 ei
250 g diepvries bladerdeeg
1 eierdooier, losgeklopt met een paar druppels melk

Zullen we het doen? En ervaringen uitwisselen? Ja leuk!

En anders maak je zelf spijs, zo:

Doe de amandelen, citroenschil en suiker in een keukenmachine en draai ze tot een grof mengsel. Klop het ei los en giet dit er geleidelijk bij. Blijf malen tot het een kneedbare massa is, waarin nog minieme stukjes amandel zijn te proeven. Laat het mengsel minstens vier dagen in de koelkast staan om de smaken goed op elkaar te laten inwerken.

Dat is klaar. Dan neem je bladerdeeg en laat het ontdooien. Rol het uit tot een langwerpige lap van 54 x 13 cm met een dikte van 1,8 mm (banketbakken is precisie werk).

Rol de amandelspijs tot een rol van 50 cm. Bestrijk het deeg met water en leg de spijs erop. Rol het deeg om de amandelspijs.

Buig de gevulde rol voorzichtig tot de gewenste letter (ik vrees dat je voor een K of een Q iets zult moeten verzinnen met een tweede rol).

Bestrijk de letter met eierdooier, laat hem een half uur rusten, bestrijk hem nog eens met eierdooier en bak hem dan 30 minuten in een op 230 graden voorverwarmde oven.