Zeldzame rotskruiper na twintig jaar weer in Nederland

De rotskruiper is gezien. Afgelopen maandagochtend trof liefhebber Arnold Meijer het uiterst zeldzame vogeltje in de zogenoemde oehoevallei in de groeve voor mergelwinning op de Sint Pietersberg bij Maastricht. Meijer was aanvankelijk op zoek naar een oehoe in de ENCI-groeve en kroop in de struiken. Even later trof zijn vrouw hem „in een staat van opwinding”, zo meldt Meijer zelf op een website voor vogelaars www.dutchbirding.nl. „Het enige wat ik kon uitbrengen was: ‘Rotskruiper!!, Rotskruiper!!, Rotskruiper!!’, aangezet met wat minder fraaie krachttermen.” De waarneming was voor Meijer een „bizar hoogtepunt” van een „toch al leuk” toeristisch weekeinde met zijn familie in Zuid-Limburg.

Aan de juistheid van de waarneming hoeft volgens vereniging Sovon Vogelonderzoek Nederland niet te worden getwijfeld. Inmiddels hebben vele vogelaars dezelfde vogel gezien. En Sovon verwacht nog veel meer drukte.

De rotskruiper werd twintig jaar geleden voor het laatst in Nederland waargenomen. Een exemplaar bracht vanaf 1989 twee achtereenvolgende winters door op het hoge gebouw van de Vrije Universiteit in Amsterdam. De vogel broedt op enkele kilometers hoogte in bijvoorbeeld de Pyreneeën of de Alpen. Harvey van Diek van Sovon Nederland: „Het is een van de zeldzaamste vogels die je je kunt voorstellen. Af en toe zakt een rare dwaalgast naar het noorden af. Zo zijn er de afgelopen jaren in België een handvol aangetroffen. Dat een rotskruiper nu zelf de Pietersberg heeft gevonden, is heel bijzonder.”

Meest opmerkelijke eigenschap van de rotskruiper is dat hij verticaal tegen een rots kan kruipen om in nissen voedsel te zoeken, zonder veel concurrentie van andere vogels. Vogelaar Van Diek is bovendien getroffen door de schoonheid van het verenkleed. „De rotskruiper valt zittend niet op door zijn grijze veren. Maar als hij gaat vliegen, worden de rood, zwart en wit getekende vleugels zichtbaar. Het is net een reuzenvlinder als hij vliegt.”