Voor jongens geldt: je bent jong en je wilt niets

Het is een verschijnsel dat huisartsen, coaches, beroepskeuzeadviseurs, therapeuten en medewerkers van de verslavingszorg moeiteloos herkennen: jongens van rond de 18, 20 jaar, uit zogeheten goede gezinnen, die jarenlang ronddobberen zonder te weten wat ze willen.

Ze doen niet helemaal niets: ze blowen of gamen veel, gaan soms ook uit. Maar terwijl leeftijdgenoten opleidingen volgen, werken en verkering krijgen, staat hun leven stil. Ze beginnen een opleiding, switchen als die niet bevalt en breken ook de volgende opleiding weer af.

Natuurlijk, er zijn ook besluiteloze meisjes. Maar hoewel het niet wetenschappelijk is onderzocht, lijkt langdurige passiviteit vaker toe te slaan bij jongens.

Huisarts Hans Grundmeijer uit Diemen bepleit dat de problemen van deze jongens eens goed worden onderzocht. „Dit is absoluut een risicogroep voor depressie.”

Geen van ongeveer twintig geraadpleegde hulpverleners ziet het vele blowen of gamen als oorzaak van de stilstand, maar als gevolg:het dempt vervelende emoties. Of, zoals een jongen van 22 zelf zegt: „Door te blowen negeerde ik problemen en ging ik confrontaties uit de weg. Ik probeerde een leuke tijd te hebben.”

Jongens uit goede milieus die niets doen: pagina 4