Strijd om de post al in de vorige eeuw beslecht

De acties van postbodes tegen opheffing van hun beroep en hun ontslag is een bij voorbaat verloren strijd, die al werd beslist in het midden van de jaren zeventig van de vorige eeuw. Toen kwam de directeur-generaal van het staatsbedrijf PTT, waarvoor ik politiek verantwoordelijk was, bij mij met het voorstel te bezuinigen op de postbezorging, omdat het telkens moeilijk bleek om posttariefsverhogingen door de Tweede Kamer te krijgen.

Bezuinigen op de postbezorging kon door minder selectief goedkopere postbodes te werven en door hun takenpakket in te krimpen, onder meer door niet meer de brievenbus te zoeken, maar post af te leveren in de groene bussen. Ik vond dat postbodes juist meer taken moesten krijgen. Mijn voorstel: laat de postbode ook postcheques aan de deur verzilveren, postzegels verkopen, meterstanden opnemen, contributies ophalen en andere kleine, voor de burger nuttige, dienstverlenende taken uitvoeren. Dat zou een deel van de kosten mede vergoeden.

De ‘krimpers’ wonnen. Geen Kamerlid was bereid voor taakuitbreiding te pleiten.

Dr. Michel van Hulten

Oud-staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat voor de PPR, mede belast met de PTT, Lelystad