Dik Trom is tegenwoordig pure camp

Dik Trom. Regie: Arne Toonen. Met: Marcel Musters, Eva van der Gucht, Michael Nierse, ThijsRömer. In: 104 bioscopen. ***

„De vetste film van het jaar!” Zo afficheren de makers van Dik Trom hun film. Wie zijn hart ophaalt bij grappen over gezondheidsmaniak Sonja Slager en haar graatmagere hondje Atkins, de slogan ‘Vliegensvlug mager met het dieet van Sonja Slager’ leuk vindt, of moet lachen om plaatsjes met de namen Dikkedam en Dunhoven en een vader en zoon die Viktor en Dolf heten, gaat een leuk avondje tegemoet. Anders kun je maar beter thuisblijven.

Liefhebbers van schrijver C. Joh. Kieviet kunnen dat ook beter doen. De film heeft niets te maken met zijn werk, alleen de figuur Dik Trom is ontleend aan zijn boeken. Ouders die met hun kinderen mee gaan herinneren zich misschien nog wel de populaire Dik Trom-films die jeugdfilmpionier Henk van der Linden in de jaren zestig en zeventig aan de lopende band maakte. De Dik Trom voor het nieuwe millennium is een satire op de slank- en gezondheidsheidsmanie die velen in zijn wurggreep houdt, gepersonifieerd door Sonja Slager, overduidelijk gebaseerd op diëtiste Sonja Bakker.

Als Dik Trom en zijn ouders van Dikkedam naar Dunhoven verhuizen, is het gedaan met hun geluk. Door zijn omvang wordt Dik het pispaaltje van de klas en het nieuwe restaurant van zijn ouders is door het calorierijke voedsel dat er geserveerd wordt onsuccesvol.

Dik Trom is pure camp geworden. Regisseur Arne Toonen schetst het plaatsje Dunhoven als de hel op aarde. Elk greintje plezier is door de aanhoudende strijd van alle bewoners om slank te blijven uit hun bestaan verdwenen. Iedereen woont in dezelfde vinexwoningen en eet hetzelfde smakeloze eten. Het leukste van de film is de vormgeving, met een glossy uiterlijk, veel zuurstokkleuren en heldere luchten. Het scenario blijft daarbij wat een de ‘magere’ kant. Eén langgerekte grap die draait om de omdraaiing dik is goed, dun is slecht.