De PVV blijft de enige partij zonder leden

Mede om de rust in de partij snel terug te krijgen, heeft de fractie van de PVV in de Tweede Kamer plannen voor democratisering van deze partij verworpen. De fractie was nu eensgezind.

Eén manier om het gewicht te meten van verschillende discussies binnen de afgesloten PVV-fractie, is kijken naar de tijdstippen waarop deze gevoerd worden. „Als er echt iets bijzonders is”, legt Kamerlid Harm Beertema uit, „beginnen wij al om negen uur.”

Pas om half twee ’s middags kwam de fractie, die bekend wil staan om korte vergaderingen en heldere besluitvorming, eensgezind naar buiten. De boodschap, letterlijk herhaald door verschillende fractieleden: De discussie was „uitgebreid” geweest, „inhoudelijk” en „respectvol”. En de voorstellen van fractielid Hero Brinkman om de partij te democratiseren zijn verworpen. Eind goed, al goed.

Want hiermee moet, zo wil althans de fractie, een einde komen aan Brinkmans maandenlang voortslepende strijd om de partij open te stellen voor buitenstaanders. Hij is, pardon was, voorstander van een partij met leden, met congressen en discussies over programma en kandidaten. „Wij moeten een échte Partij voor de Vrijheid worden”, zei hij toen.

Wilders reageerde daar coulant op. „Chique” was de wijze waarop Brinkman met zijn voorstellen naar buiten was getreden misschien niet – een smsje was alles wat hij erover had gekregen, vlak nadat Brinkmans plek op de PVV-lijst definitief was geworden.

De discussie legde precies datgene bloot waar Geert Wilders zijn groeipartij ver van wil houden: de schijn van interne verdeeldheid, van muiterij zelfs. Met name Kamerlid Martin Bosma, Wilders’ rechterhand, stelde zich pontificaal en in een nota vol uitroeptekens en grote woorden tegenover de voorstellen op. „Een ledenstructuur levert voor een partij helemaal geen democratie op!” Dat zijn slechts „applausmachines”, schreef Bosma.

Wat Wilders van de uitkomst vindt, wilde hij gisteren niet zeggen. „We hebben met respect elkaars argumenten gehoord. Er is een urenlange inhoudelijke discussie geweest.” Ziedaar de partijlijn. Maar Wilders was tegen, zoveel is duidelijk. Bij oude partijen is alleen maar sprake van schijndemocratie, zei hij twee jaar geleden in deze krant. En: „We hebben geen leden en geen partijstructuur. Dat blijft zo. Ik bepaal ook wie er op de lijst komt. De lijst is zo ontzettend belangrijk voor het gezicht van de partij, het interesseert me niks wat mensen ervan vinden.” Uiteindelijk mag de kiezer oordelen, voegde hij er aan toe.

Brinkman had zijn democratiseringsstrategie zorgvuldig uitgestippeld. Hij huurde een mediastrateeg in om zijn plannen in de markt te zetten en schreef er een nota over. Die kwam alleen vorige week op straat te liggen, precies in de week dat er zoveel gedoe was over Kamerleden van de PVV. Dat maakte de discussie over de democratisering niet makkelijker, zo gaf Brinkman gisteren toe. De rust moest terugkeren rond de partij, dat was even het belangrijkste.

Eén van de punten die Brinkman aankaartte was het stringente mediabeleid. Daar hield hij zich gisteren ook aan. Details over hoe de discussie binnen de fractie was verlopen wilde hij niet geven. Was er gestemd? Had hij medestanders? Brinkman lachte wat. „Ik voel me nooit alleen in de fractie.” Hij gaat nog wel door met zijn plan een jongerenpartij op te richten. Maar met de democratisering is hij klaar. „Ik ga hier niet meer over beginnen. De fractie heeft gesproken en daarmee uit. Ik ben een democraat.” De koers die door de fractie met een mond beleden wordt, dient één doel: als eenheid de verkiezingen voor de Provinciale Staten ingaan.

Hoe gaat Wilders nu zijn PVV verder uitbouwen? Dat zal voorlopig volgens de lijn die Bosma, en Wilders twee jaar geleden, heeft geschetst. De Vereniging Partij voor de Vrijheid blijft de kleinste politieke partij van Nederland, met één persoon als lid (Wilders). Als het lukt om in maart in alle Provinciale Staten te komen, heeft de PVV straks in totaal zeventien fracties, inclusief de twee gemeenteraadsfracties in Den Haag en Almere en het Europees Parlement. Daaruit moet dan het politieke talent naar voren komen, met uiteindelijk zelfs een opvolger voor Geert Wilders. En er is één man die bepaalt wie dat wordt.

Column Martin Bosma: pagina 9