Candy in the paper

Ik ben opgegroeid met plastic dinosaurusjes als speelgoed en The Naked Ape als een van mijn lievelingsboeken: Ik ben overtuigd atheïst. Wel kan ik me voorstellen wat mensen zien in geloven. Dat je vertrouwen put uit de gedachte dat iets zich over jou ontfermt en dat je hier op aarde universele waarden probeert na te

Ik ben opgegroeid met plastic dinosaurusjes als speelgoed en The Naked Ape als een van mijn lievelingsboeken: Ik ben overtuigd atheïst. Wel kan ik me voorstellen wat mensen zien in geloven. Dat je vertrouwen put uit de gedachte dat iets zich over jou ontfermt en dat je hier op aarde universele waarden probeert na te streven als mildheid en iedere dag trouw ‘hallootjes’ zeggen tegen je buren, om zo een beter mens te worden.

Wat ik me helemaal níet kan voorstellen, is wat mensen vandaag de dag nog zien in het instituut van de katholieke kerk en de paus. Een gesloten, politieke organisatie die weinig meer te maken lijkt te hebben met het ideaal van mededogen en zachtheid. De paus heeft nu dan eindelijk besloten dat condooms wellicht toch niet de ballonnen zijn waar de duivel mee feestviert, maar dat ze misschien (als het echt niet anders kan) (eventueel) (wie weet) (soms) wél denkbaar kunnen zijn als middel om besmetting met hiv te voorkomen. Alleen voor mannelijke prostitués dan. Andere mensen moeten zich maar gewoon gedragen.

Toen ik een paar jaar geleden in Malawi was heb ik veel gepraat over condooms. Mannen gaven een hoop redenen waarom ze geen condoom wilden dragen: ze waren allergisch, wisten zeker dat een vrouw opbloeit van zaad en het daarom nodig heeft, of ze verklaarden grijnzend: ‘you don’t eat candy in the paper’. Daarbij leerden ze in de plaatselijke kerk op zondag dat condooms verboden en zondig waren. De verstandige en meer realiteitsgezinde NGO’s predikten daarom het ABC: Abstinence, Be faithfull, Condom. In die volgorde: onthoud jezelf; als je getrouwd bent wees trouw aan je partner; en als dat allemaal echt niet lukt, gebruik dan alsjeblieft een condoom.

In Oeganda vertelde iemand me vervolgens dat er een paar christelijke NGO’s waren die veel geld kregen van de katholieke kerk, op voorwaarde dat ze de C achterwege zouden laten. Hierop veranderde een aantal NGO’s hun richtlijnen. Er begonnen geruchten over condooms de ronde te doen, er werd gezegd dat het Westen er expres gaatjes in prikte of dat ze je juist ziek maakten. Mensen raakten in de war en wisten niet meer wat ze moesten geloven. Als het om voorlichting gaat is dat precies wat je niet wilt.

Het verdacht maken van condooms is niet meer van deze tijd. En ook al heeft de paus nu een stap in de goede richting gedaan, het gaat mij te traag.

In Malawi waren ze in ieder geval een stuk slimmer met condooms bezig: daar werd volop reclame gemaakt voor condooms met ribbels. Om eens de nadruk te leggen op de leuke kant.