Cancún nadert, onrust op het emissiefront

De klimaatconferentie in Cancún nadert, en als vanzelf keren de broeikasgassen met gigatonnen tegelijk terug in het nieuws. Het was, na Kopenhagen, lange tijd vrij rustig op het emissiefront. Maar daar is nu verandering in gekomen. Begin van de week verscheen in het tijdschrift Nature Geoscience (alleen betaald, lees hier ook een bericht) een studie,

Uit UNEP-rapport

Uit UNEP-rapportUit UNEP-rapport

De klimaatconferentie in Cancún nadert, en als vanzelf keren de broeikasgassen met gigatonnen tegelijk terug in het nieuws. Het was, na Kopenhagen, lange tijd vrij rustig op het emissiefront. Maar daar is nu verandering in gekomen.

Begin van de week verscheen in het tijdschrift Nature Geoscience (alleen betaald, lees hier ook een bericht) een studie, een onderdeel van het Global Carbon Project, naar de gevolgen van de recessie voor de uitstoot van kooldioxide. De conclusie: die daling van de uitstoot was vorig jaar heel bescheiden (-1,3%) en is inmiddels al weer veranderd in een stijging.

Wel zien de onderzoekers grote verschillen tussen landen. In de meeste westerse landen is nog steeds sprake van een forse daling: variërend van -11,8 procent in Japan en -8,6 procent , in Groot-Brittannië tot -7 procent in Duitsland en -6,9 procent in de VS. Maar daar staat een stijging in de opkomende economieën tegenover: ruim 6 procent in India en ongeveer 8 procent in China.

Gisteren kwam de milieuorganisatie van de Verenigde Naties (UNEP) met een doorrekening (of: hier de samenvatting) van de reductiebeloftes uit Kopenhagen. In het (niet-bindende) Kopenhagen-akkoord hebben 85 van de in totaal 140 landen die hun handtekening onder het akkoord hebben gezet, beloofd iets aan hun uitstoot te doen. De UNEP heeft (in samenwerking met onder andere het PBL) alle beloftes bij elkaar opgeteld.

Bij ongewijzigd beleid zou de uitstoot van kooldioxide in 2020 ongeveer 56 gigaton bedragen. Als alle landen maximaal doen wat ze beloven, dan wordt dat teruggebracht naar zo’n 49 gigaton. Maar eigenlijk zou de uitstoot onder de 44 gigaton moeten blijven om de hoofddoelstelling te halen waar de 140 landen hun handtekening onder hebben gezet: voorkomen dat de gemiddelde temperatuur wereldwijd met meer dan 2 graden Celsius stijgt.

Die 49 gigaton wordt alleen gehaald als alle landen aan de hoge kant van hun belofte gaan zitten. Kiezen ze de onderkant, dan wordt het 53 gigaton. De meeste landen hebben de hoogte van hun belofte afhankelijk gemaakt van de bereidheid van anderen om ook hoog in te zetten. Er hoeft maar één land te zijn dat zich terugtrekt (de VS bijvoorbeeld), en het hele kaartenhuis stort in. Tot nu toe ziet het er niet naar uit dat Cancún daar veel verandering in zal brengen.