Aftellen in films is linke soep

Scott Pilgrim vs. the World Regie: Edgar Wright. Met: Michael Cera. In: 15 bioscopen. **

Tellen in films is niet zonder gevaar. In Scott Pilgrim vs. The World, gebaseerd op de stripverhalen van Bryan Lee O’Malley, moet de titelheld na elkaar zeven gemene ex-vriendjes verslaan, die cirkelen rond zijn geliefde Ramona Flowers. De kijker begint met aftellen en na twee, drie gevechten met die exen weet je het wel.

Scott Pilgrim vs. The World doet krampachtig zijn best om hip te zijn en bootst in scène na scène videogames na. Maar een game waarin de kijker niet zelf kan meespelen, wordt al snel saai. Het probleem met hip is ook: je bent het pas als het lijkt alsof je er geen moeite voor hoeft te doen. Anders wordt het treurig.

Michael Cera was recent te zien in het meesterlijke Youth in Revolt, dat in Nederland meteen naar dvd ging. Maar als Scott Pilgrim gaat zijn komische talent grotendeels verloren. Misschien omdat hij nu een stoere jongen moet spelen, terwijl een sukkelig type hem duidelijk beter ligt. De grappen zijn niet echt geestig, de timing pakt steeds verkeerd uit. Eerder dit jaar was Kick Ass in de bioscoop te zien, dat op een vergelijkbare manier stripcultuur en film probeerde te vermengen. Ook dat leverde niet veel op. De gouden formule om film en hedendaagse beeldcultuur enigszins flitsend te vermengen is nog niet gevonden.