De moderne man is in de war

Mannen mogen hun gevoelens tonen, maar weten niet hoe dat moet, stelt het net verschenen Handboek voor de moderne man.

Heeft de man daar iets aan?

Suzanne Leenen (25) studeerde vorig jaar af aan de Bredase kunstacademie Sint Joost met een serie foto's van stoere mannen.

Beste mannen, wij zijn behoorlijk in de war.

Ouwehoeren over sport, muziek, auto’s, films en knappe vrouwen kunnen we als geen ander, stelt het onlangs verschenen Handboek voor de moderne man dat in aanloop naar de feestdagen in menig boekhandel wordt aangeprezen. „Maar mannenvriendschappen en vader-zoonrelaties gaan zelden zover dat we ook onze persoonlijke ervaringen en gevoelens willen delen. Nou ja, willen doen we het misschien wel. Maar kunnen, tja, dat is in de praktijk toch een ander verhaal.”

We hebben dat nooit geleerd. We zijn gesloten, onbeholpen als het aankomt op gevoelens delen en praten moeilijk over ons lichaam en andere onzekerheden. Het zijn clichés, maar niet zonder reden. Mannen moesten jagen, werken of oorlog voeren. Gevoelens hadden we wel, maar daar moesten we maar geen aandacht aan besteden. Dat was vrouwelijk, en een man met vrouwelijke eigenschappen is niet handig als je hard moet werken of oorlog moet voeren.

Maar we hebben er niets meer aan, die échte manneneigenschappen, in deze tijd van huisvaders en werkende vrouwen. En dus zijn we in de war.

Want, zo stelt het Handboek voor de moderne man, we mogen nu toegegeven aan die gevoelens van onzekerheid, dat zal ons geluk ten goede komen. De vraag is alleen: hoe gaan we met die gevoelens om?

Vrouwen bespreken alles met elkaar en hebben daarbij een schare aan tijdschriften waar allerhande persoonlijke aangelegenheden zoals haar lichaam en seksualiteit gedetailleerd worden besproken, zo stellen de auteurs. Mannen, daarentegen, hebben geen enkel klankbord als het aankomt op het ‘man zijn’. Hoog tijd dus dat wij onze eigen mannen-Viva krijgen, eentje die we zonder gêne afrekenen bij de kiosk.

Arie Boomsma gaf eerder al een voorzetje met een serie interviews in boekvorm in De man en zijn lichaam, die het midden houden tussen voorzichtige ontboezemingen van mannen die vroeger thuis gingen douchen na het sporten enerzijds en een regelrechte shocktherapie anderzijds, met paginagrote (half)naakte mannen.

Daar komt nu dus het moderne mannenhandboek bij.

Hebben we er wat aan? Hoewel we het allemaal wel weten, is het áltijd fijn om nog eens te horen dat de gemiddelde penis in erectie echt niet langer dan 15 centimeter is.

En ook het protocol voor een slechtnieuwsgesprek is handig bij het uitmaken van een relatie, zowel voor de ongevoelige als de overgevoelige man. Over de plek: „Als je niet samenwoont, is haar huis de ideale locatie. Je hebt dan de situatie onder controle, doordat je aan het einde van het gesprek uit eigen beweging kunt vertrekken.” Over het moment: „Omdat het bijna Kerst is. Omdat ze bijna jarig is. Omdat jullie bijna met vakantie gaan. Omdat jullie net van vakantie terug zijn. Excuses genoeg, maar daar heeft uiteindelijk niemand wat aan. Eigenlijk is elk moment een goed moment, mits je maar genoeg tijd hebt om het gesprek te voeren.” Over de mededeling zelf: „Het lijkt misschien beter om eerst even rustig te babbelen. Dat is het niet. (…) Het is beter om haar reactie even af te wachten en daarna rustig met hooguit twee argumenten te komen. Meer is niet nodig, want haar aandachtsspanne zal waarschijnlijk beperkt zijn (…). Hoe duidelijker de boodschap is, hoe minder groot de klap op de lange termijn is.”

Kijk daar hebben we wat aan. Maar hoe moeten we met ons eigen gevoel omgaan? Dat was toch de vraag? Een zaligmakend antwoord daarop blijft het handboek ons schuldig.

Misschien is het al heel wat dat we het erover hebben, dat het bespreekbaar is. „Het stevig omhelzen van een vriend is een belangrijk ritueel in een mannenvriendschap”, aldus het handboek. „Omhelzen, dat moet je gewoon kunnen.”

Dit gaat helemaal niet over mij, zullen veel, vooral jongere, mannelijke lezers op dit moment met mij denken. Ik heb echt geen stappenplan nodig om te weten hoe ik mijn vrienden moet omhelzen. Mijn vrienden zitten constant aan elkaar, vinden het geen enkel probleem om samen te douchen en bespreken met enige regelmaat elkaars twijfels, gevoelens en relatieproblemen.

Wij zijn, kortom, de moderne mannen. Wij zijn de tweeverdieners, de huisvaders, opgegroeid tussen dubbel glas, de Nivea nachtcrème for men-doelgroep.

Wij kunnen prima omgaan met onze gevoelens, maar zijn niet minder in de war. De moderne man droomt er juist weer van zijn eigen eten te vangen, te overleven in de wildernis met enkel een mes en één lucifer. Wat wij nooit, nooit toe zullen geven is dat we ergens diep van binnen eigenlijk best een jaar of twee in dienst zouden willen. Om een échte man te worden.

Dus hebben we de minder moderne man die niet met zijn gevoel kan omgaan, en de moderne man die weer een échte man wil zijn. En zo is het nooit goed, beste mannen, we lijken wel een stelletje wijven.

Eén troost: doordat wij zo in de war zijn weten vrouwen, die emotioneel duizend keer slimmere wezens, ook niet zo goed meer wat ze met ons aan moeten. „Het antwoord op de vraag ‘Wat wil de man?’ past op een bierviltje (eten, slapen en seksen will do just fine, thank you)”, schrijven Mirjam van den Broeke en Femmetje de Wind in een dating- en relatieboek voor de vrouw, Wat wil de man? Terwijl ze toch genoeg stof vinden om er nog een kleine vierhonderd pagina’s op door te gaan.

Tsja, wat wil de man? We weten het zelf ook niet. De een is op zoek naar zijn gevoel, de ander wil juist een echte bonk zijn. We zitten in de knoop en hebben ongetwijfeld net zo veel tegenstrijdige gevoelens en onzekerheden als jullie, beste vrouwen. Maar om te beginnen: eten, slapen en seksen will do just fine. Thank you.

Joël Broekaert