Rome anno 1500

Onlangs kwam de game Assassin’s Creed: Brotherhood uit.

Jij bent sluipmoordenaar Ezio Auditore, die tegen de bloeddorstige Cesare Borgia strijdt om de macht in Rome.

In een heel stil steegje in Rome lukt het weleens. Een steegje dat te smal is voor auto’s, zonder winkels met moderne puien, waar het gewoel van de moderne stad verstomt. In zo’n steegje kun je denken: ‘Zo moet het hier geweest zijn, eeuwen geleden.’

Op vakantie in Rome, in het gezelschap van de hordes toeristen die het Forum Romanum overspoelen, verlangt iedereen er wel eens naar terug in de tijd te reizen. Precies die universele wens maakt de afgelopen vrijdag verschenen game Assassin’s Creed: Brotherhood zo’n belevenis. Plaats van handeling: Rome rond de wisseling van veertiende en de vijftiende eeuw.

Ik verken de schilderachtige straten nu al een paar dagen als de sluipmoordenaar Ezio Auditore, geboren in 1459 in een Florentijnse adellijke familie. Het Rome waarin ik mijn avonturen beleef is waarschijnlijk de meest levensechte stad die ooit in een spelwereld is nagebouwd. De Romeinen met wie ik over straat wandel zijn precies het soort onbeholpen, onverzorgde gepeupel dat je in een middeleeuwse stad verwacht aan te treffen. Schaars geklede hoertjes lonken naar me vanaf een straathoek. Een monnik sist me toe: „U moet vaker met God praten”.

Ik kan de verhaallijn volgen die uiteindelijk zal leiden tot de omverwerping van mijn aartsrivaal Cesare Borgia, maar ik kan ook besluiten door de levendige straten van Rome te wandelen en een van de vele zij-missies uit te voeren die op mijn pad komen. En terwijl ik diep in de nacht op mijn paard richting het Vaticaan rijd kan ik de stad bijna voelen. Dat er in de game naar hartelust geklauterd kan worden draagt daar zeker aan bij. Op mijn missies klim ik voortdurend op de daken om mijn doelwitten van bovenaf te besluipen of mijn achtervolgers af te schudden. Geen andere virtuele stad biedt een vergelijkbare mate van interactie met de omgeving. Elk raam, elke richel biedt houvast voor mijn capriolen.

Het verhaal pikt de draad op waar het vorige deel in de serie, Assassin’s Creed II, is gebleven. Ezio vlucht uit het Vaticaan en keert terug naar zijn villa in Monteriggioni om van zijn welverdiende rust te genieten. Die wordt al snel ruw verstoord wanneer Cesare Borgia, zoon van de corrupte paus Rodrigo Borgia, het dorpje en de villa met zijn legers aanvalt. Gebrand op wraak ben ik naar Rome gereisd. Ik mag de beroemdste inwoners van de stad, zoals Da Vinci en Machiavelli tot mijn vriendenkring rekenen. Samen met een handjevol sluipmoordenaars staan ze mij bij tegen de bloeddorstige Cesare Borgia in de strijd om de heerschappij over de stad.

De makers hebben meer dan een jaar research gedaan voor ze aan het script begonnen. „We hebben als leidraad aangehouden dat als het antwoord op een historische vraag binnen tien minuten op internet gevonden kan worden we zouden proberen er trouw aan te blijven”, zei scriptschrijver Corey May in een interview met het blog Faceoffgames.

Wie meer wil weten over het palet aan historische gebouwen, gebeurtenissen en personen kan de geïntegreerde encyclopedie raadplegen. Toegegeven, ik kijk er zelden in – ik ben te druk met mijn missies – maar dat geprobeerd is trouw te blijven aan Rome anno 1500 geeft enorm veel diepgang aan mijn dagen in de renaissancistische stad.

Gamers kunnen in Assassin’s Creed: Brotherhood een paar dingen die ze in het vorige deel niet konden, zoals te paard door de stad rijden, andere sluipmoordenaars aannemen en via internet met anderen spelen. Maar de grootste verbetering is de stad zelf. Die is vele malen groter dan het Florence uit Assassin’s Creed II.

Assassin’s Creed: Brotherhood is virtueel toerisme, overgoten met een spannend verhaal. Dichter in de buurt van een tijdmachine is de mens tot nu toe niet gekomen.

game

Asassin’s Creed: Brotherhood.

Ubisoft. PS3, Xbox 360, pc-versie verschijnt in januari, 55 euro *****