Naar de hel met die tilapiafilet

‘Denkend aan het aandeel van methaangas aan het broeikaseffect, de mest van varkens- en kippenfokkerijen die het oppervlaktewater verpestte, de catastrofale overbevissing van de wereldzeeën, de ecologische nachtmerrie van garnalen- en zalmkwekerijen, de orgie van antibiotica in de intensieve veehouderij, de obscene brandstofverspilling door de globalisering van de landbouw, was er weinig dat hij met

‘Denkend aan het aandeel van methaangas aan het broeikaseffect, de mest van varkens- en kippenfokkerijen die het oppervlaktewater verpestte, de catastrofale overbevissing van de wereldzeeën, de ecologische nachtmerrie van garnalen- en zalmkwekerijen, de orgie van antibiotica in de intensieve veehouderij, de obscene brandstofverspilling door de globalisering van de landbouw, was er weinig dat hij met een zuiver geweten kon bestellen, behoudens aardappels, bonen en een tilapiafiletje.

‘Ach, naar de hel ermee’, zei hij, het menu dichtklappend, ‘ik neem de ribeye.’ ”

Ja, zo gaat dat met de moderne, ecologisch bewuste eter. Die mag zo weinig van zichzelf en de milieubeweging dat hij geen eetlust meer heeft of maar in het wilde weg iets bestelt uit balorigheid.

De eter in kwestie is Walter, een van de hoofdpersonen uit Jonathan Franzens roman Vrijheid, een roman die juist laat zien dat we helemaal zo vrij niet zijn, althans, dat wat we voor onze vrijheid houden ons aan alle kanten het leven zuur en onmogelijk maakt. Tilapiafilet. Ik weet het niet hoor, maar ik kan zo snel niets verzinnen dat enorm pleit voor tilapiafilet, behalve dan dat de tilapia zich zo makkelijk verantwoord laat kweken. Het is natuurlijk gemeen om het zwemmende tofu te noemen. En er is ook heel lekkere tofu, zeggen tofuminnaars.

Aardperensoep met pastinaak

1 kilo aardperen
2 sjalotten
olijfolie
200 ml witte wijn
800 ml groentebouillon
1 dl slagroom
150 g kastanjechampignons
1 pastinaak

Maar als je dan toch verantwoord wilt eten, dan kan het misschien wel wat leuker dan met die bonen en die visfilet.

Het kookboek van het jaar 2010, Home made van Yvette van Boven, is duidelijk een kookboek van nu, dus van iemand die ook best al die gedachten van Walter zou kunnen hebben in een restaurant. En die dan ook wel eens denkt: ach krijg wat, ik neem de ribeye. Of iets anders onverantwoordelijks. Er staan verschillende heel aantrekkelijke vlees- en visrecepten in Home made.

Maar daarnaast komen we erg veel salades en groentegerechten en -soepen tegen. De sauzen zijn licht, de smaken komen zelden van veel vet en room en bloem, behalve dan bij de taarten en toetjes.

Hoe dan ook, Yvette van Boven schrijft ergens dat ze een erg lekkere aardperensoep maakt, al zegt ze het zelf. Dat vind ik van mezelf ook, dus daarom ging ik met veel vertrouwen de hare eens maken, met plakjes gebakken pastinaak en champignons. Een zeer goed idee! En ongelooflijk verantwoord ook nog eens.

Schil de aardperen en snijd ze in stukjes, leg die eventueel in water met citroen om verkleuren te voorkomen. Hak de sjalot fijn en fruit hem even in wat olie. Doe er de aardperen bij, schep om, bestrooi met peper en zout en giet de groentebouillon (of gewoon water) en de wijn erbij. Kook zachtjes tot de aardperen zacht zijn (ongeveer 20 minuten).

Pureer de soep en giet er de room bij. Warm even door.

Snij de champignons in plakjes. Snij de pastinaak in plakjes. Bak de champignons in een eetlepel olie tot ze lichtbruin zijn. Leg ze op een bord. Bak de pastinaakplakjes in hete olie tot ze lichtbruin zijn. Schep de soep in borden en leg op elke portie wat gebakken champignons en gebakken pastinaak.