Come, Thou Tortoise

Een verhaal laten vertellen vanuit het perspectief van een huisschildpad, wiens actieradius niet groter is dan het kleine hok onder de warmtelamp en wiens activiteiten naast filosofische bespiegelingen vooral bestaan uit het laten vallen van een blaadje sla.

Je moet maar durven.

De schildpad heet Iris of Winnifred, al naar gelang zijn eigenaar, want die wisselen even vaak als het appartement waar hij bij hoort. Het dier is ongeveer honderd en haalt maar eens in het jaar adem, dus denk nooit dat-ie dood is.

De roman Come, Thou Tortoise (vertaald als Waar zijt gij, schildpad) van de Canadese Jessica Grant gaat over Audrey, wiens vader is gedood door een botsing met een uit de laadbak van een pick-uptruck stekende kerstboom waardoor ze – zonder haar schildpad – naar haar geboortestad terug moet. Vliegangst, een laag IQ, Cluedo-verslaving, het mysterie rond haar verdwenen muis Wig – die ze al twintig jaar heeft – en ‘oom’ Thoby maken het tot een geestig avontuur dat tot uitzonderlijk weinig actie leidt.

In eigen land won de roman de Amazon.ca First Novel Award en werd het boek finalist van de CLA Young Adult Book Award 2010 én genomineerd voor de Evergreen Award. Internationaal wordt het boek ook buitengewoon positief ontvangen.

Misschien ligt het aan de Nederlandse vertaling, die de kinderlijke taal vol woordverhaspelingen snel flauw maakt. Dat veroorzaakt middenin het boek een zodanig lange dip, dat het een reëel gevaar voor niet uitlezen oplevert. Feit is dat het boek in ons land sinds de verschijning in maart niet dezelfde mate van populariteit heeft als internationaal gezien.

Het zou ook het genre kunnen zijn; de categorie Young Adult voor de leeftijd van 14 tot 21 valt in Nederland een beetje tussen de wal en het schip: Francine Oomen bedient de jongere ‘young adults’ met haar Hoe overleef ik-tips, terwijl de oudere ‘young adults’ al lang een breed in Grunberg zitten. Of in de chicklit, die op een steeds jongere doelgroep mikt met dezelfde universele voorliefdes (shoppen) en problemen (mannen).

En dat terwijl het genre toch een letterlijke vertolking is van het in de volwassenenliteratuur populaire coming of age-genre. De zoektocht van de jongvolwassene naar zijn rol in het leven staat garant voor interessante filosofische Odyssee-achtige bespiegelingen. Vooral voor degene die al over de rand zijn, en verzand in een adult leven vol verplichtingen en verantwoordelijkheden die de onschuldige schwung uit het bestaan hebben gevlakt.

Het is eerder genreliteratuur dan doelgroepliteratuur. Iedereen verlangt toch terug naar die periode, die vanaf je zestiende – al naar gelang je levensstijl – tot ver in de dertig is vol te houden. Kijk maar naar Audrey.

Viola Lindner