Pet

Neeltje hier van zes tot negen. De hele tijd in een luie stoel, voeten op het bankje; moe van een week buffelen in het speciaal onderwijs. Ik verwen haar met koele moezelwijn, bordje lekker eten op schoot, koffie met geklopte melk, voetmassage en vermijden van vermoeiende gesprekken. Af en toe vertelt ze iets over school,

Neeltje hier van zes tot negen. De hele tijd in een luie stoel, voeten op het bankje; moe van een week buffelen in het speciaal onderwijs. Ik verwen haar met koele moezelwijn, bordje lekker eten op schoot, koffie met geklopte melk, voetmassage en vermijden van vermoeiende gesprekken. Af en toe vertelt ze iets over school, bijvoorbeeld over het Turkse jongetje dat hevig verontwaardigd was toen ze zei: „Ik hoorde dat jij er gister bij de les van juf (de stagiaire) een beetje met de pet naar gegooid hebt.” „Dat is niet waar, dat liegt ze! Ik heb helemaal niet gegooid, dat zou ik nooit doen, gooien naar een juf; en ik had m’n pet niet eens bij me!!”

Johannes Braak