Koning Abdullah ernstig ziek

Enkele dagen nadat hij een belangrijke functie aan een zoon had overgedragen is de Saoedische koning Abdullah gisteren in een ziekenhuis opgenomen omdat een bloedprop een rugprobleem heeft gecompliceerd. Stabiliteit in het hele Golfgebied hangt in belangrijke mate af van de Saoedische monarchie.

De Saoedische koning is 86 jaar oud; de kroonprins, Sultan, eveneens in de tachtig, is de afgelopen twee jaar voornamelijk in het buitenland geweest voor behandeling van gezondheidsproblemen. De 76-jarige prins Nayef komt na Sultan in aanmerking voor de opvolging.

Volgens het officiële persbureau SPA heeft de koning behalve een hernia een bloedprop in zijn rug. SPA publiceerde een foto van de koning waarop hij in een rolstoel zit, omringd door artsen.

Een week geleden meldden de autoriteiten dat hij rust nam wegens een hernia. Enkele dagen later werd meegedeeld dat hij het bevel over de Nationale Garde, zijn oude machtsbasis, aan zijn zoon Mitab had overgedragen. Mitab werd ook benoemd tot onderminister en lid van de ministerraad. Waarnemers zagen dat als een teken dat de koning zijn werklast wil verminderen. Westerse diplomaten toonden zich bezorgd. Zij wezen erop dat de koning in juli zonder redenen op te geven een officieel bezoek aan Frankrijk had afgezegd.

In Saoedi-Arabië wordt de gezondheid van de koning met argusogen gevolgd. Abdullah is een hervormer, die een voorzichtige liberalisering op gang heeft gebracht. Een voorbeeld daarvan is de tamelijk recente oprichting van een universiteit waar mannen en vrouwen zich mogen mengen, wat een breuk vormt met de rigoureuze scheiding van de seksen in het ultraconservatieve Saoedi-Arabië.

Zijn mogelijke opvolger, minister van Binnenlandse Zaken prins Nayef, wordt daarentegen als een havik gezien die dergelijke hervormingen met één pennenstreek zou kunnen schrappen. Een machtsstrijd in de top tussen hervormers en haviken zou de huidige stabiliteit ernstig kunnen ondermijnen. Daarvan zou het hele Golfgebied de gevolgen ondervinden, waar Saoedi-Arabië, als oliemacht én als ‘hoeder van de heiligste plaatsen van de islam’, een dominante rol speelt.