Anna en Senna

Wie is de vrouw van de week?

Dat zijn twee meisjes: Anna Lagerweij (11) en Senna Sitalsing (10) uit Groningen. Zij zingen vanavond op het Eurovisie Juniorsongfestival in Minsk. Ze wonnen de Nederlandse finale met hun liedje ‘My family’.

10 en 11. Dat is wel héél jong.

Ja, dat verklaart ook voor een deel hun succes. De meeste kandidaten voor het junior songfestival zijn pubers die doen alsof ze kind zijn. Deze meisjes zijn nog aan het wisselen en zitten op de basisschool.

Nog concurrentie in Minsk?

België is favoriet. Ze sturen twee volwassen uitziende pubermeisjes. Jill en Lauren van 15 zingen ‘Get up’.

Maar wij hebben een roze viool.

Nou en of. Anna begeleidt het liedje op viool, ze speelt al sinds haar zevende. De auditierondes deed ze op haar eigen bruine viooltje. De AVRO, die het Songfestival organiseert, spoot hem roze. Een gouden greep. Nu willen alle kinderen op een roze viool spelen.

Maar verder is hun act authentiek?

Min of meer. Ze hebben hun liedje zelf geschreven. Tjeerd Oosterhuis heeft het liedje daarna verder ‘geproduceerd’. Het refrein is Engels gemaakt.

Want?

Dat vinden de mensen leuk, dat klinkt internationaal.

Dus nu doet hun familie crazy in plaats van gek?

Inderdaad.

En wat is er zo crazy aan hun familie?

Ze zingen dat hun moeder loopt te stressen, want het huis is weer een troep.

Wat doet hun vader?

Die is aan het werken en negeert hun moeders hulpgeroep.

Wat doet hun vader dan?

Die van Senna is sinds 2009 korpschef van de politieregio Twente.

Oei?

Niks aan de hand. De meisjes hate én love hun ouders. Very much zelfs.

Klinkt best doorsnee.

Wat had je dan verwacht? Wereldproblemen? Het zijn kinderen, ja.