Des Hommes et des Dieux 2

De recensie van Naima El Bezaz is tendentieus en misleidend. Al in de tweede zin verklapt zij, zogenaamd per ongeluk, het slot van het verhaal. De aardige, liefdevolle monniken, die zij zelf graag als buren zou willen hebben, worden door Naima voortdurend verdacht van een dubbele agenda.

Als dat aan het eind uit niets is gebleken, worden ze door de schrijfster voor naïef verklaard: ondanks alle waarschuwingen blijven die domme monniken de Algerijnen helpen. Naima zou in hun plaats al lang de benen hebben genomen. Bespaar de films en de lezers zulke recensenten.

B.A. Malisz

Arnhem