Charisma is geheim Lang Lang

De Chinese pianist Lang Lang een concert en vertelde over zijn familie. „Mijn vader zei: spring maar van het balkon.”

Solist bij toporkesten, spelen voor Obama, openingsact tijdens de Olympische Spelen: de Chinese pianist Lang Lang (28) is de grootste klassieke muziekster ter wereld. Het geheim van zijn succes werd in Amsterdam weer duidelijk in een recital in het Concertgebouw en tijdens een ‘conversation with music’ in de Rode Hoed: Lang Lang is virtuoos, muzikaal én een charismatisch podiumbeest, bij wie alles erg gemakkelijk lijkt af te gaan.

Het gesprek gisteren, georganiseerd door het John Adams Institute, ging over de moeizame weg naar wereldsucces, zoals ook opgetekend in zijn autobiografie Van Oost naar West. De spreker maakte veel grapjes. „Het Chinese éénkindbeleid legde een grote druk op ouders. Vergelijk het met het moeten maken van een penalty.” Waarom zijn muzikale ouders zelf nooit carrière maakten? „Misschien oefenden ze niet hard genoeg.”

Moderator Maartje Stokkers liet Lang Lang ook serieus vertellen over de band met zijn vader. In Bejing, 800 kilometer van huis en moeder, oefende de 9-jarige Lang Lang keihard voor auditie aan het conservatorium. Na ruzie met zijn lerares kreeg hij het met zijn meegereisde vader aan de stok. „Hij had zijn baan opgegeven om mij in Beijing volledig te kunnen steunen. Toen ik door mijn docent was ontslagen en daarna te laat terugkwam van een koorrepetitie, werd hij heel kwaad en zei: ‘Je hebt de familiedroom verwoest, je zou van het balkon moeten springen.’ Ik speelde vervolgens vier maanden geen piano.”

De meeste verzoeknummers willigde Lang Lang niet in: zelfs hij moet een stuk van Liszt eerst gewoon oefenen. Zijn imago van technische alleskunner keert zich soms tegen hem. Terugkerende kritiek: Lang Lang zou muzikale diepgang missen. Hij programmeert wellicht daarom minder virtuoze hoogstandjes. In een recital woensdag in het Concertgebouw klonken serieuze sonates van Beethoven. Geen onverdeeld succes: de impulsief gespeelde Sonate ‘appassionata’ klonk te fragmentarisch, door ontoereikend inzicht in de strenge structuur. In het impressionistische Iberia van Albéniz kreeg Lang Lang juist alle ruimte om te dromen, en toonde hij zich een gevoelsrijk musicus zonder vals sentiment. Prokofjevs soepel gespeelde Zevende sonate kon dan weer hoekiger en weerbarstiger.

Concerten Lang Lang: Muziekgebouw Eindhoven 19/11; de Doelen Rotterdam 23/11.