boekberichten

Een kinderverhaal van meneer Obama uit zijn Witte Huis

Er was eens een president die in een mooi groot Wit Huis woonde. Maar hij had wel heel erg veel problemen. Hij moest mensen werk geven, en zorgen dat ze de dokter konden betalen. Hij moest de wereld redden, en het milieu. En het allermoeilijkste? Hij moest zorgen dat de mensen geen ruzie met elkaar maakten op theepartijtjes. Maar dacht je dat de mensen hem daarbij een beetje hielpen? Nee hoor. Ze noemden hem een Hitler en een socialist. Dat zijn twee dingen die in het land van het Witte Huis bijna hetzelfde zijn. En ze vonden hem een kouwe kikker, die niets begreep van de gewone mensen. Daarom dacht de president: ik leg het ze nog één keer uit. Op hun eigen niveau. In Jip- en Janneketaal. En hij schreef een kinderboek. Of Thee I Sing, A Letter to my Daughters. Het verscheen deze week. Het gaat over de karaktertrekken die Amerikaanse helden en Amerikaanse kinderen delen.

Roche biedt president een liefdesnacht aan

Schrijfster Charlotte Roche heeft de Duitse president Christian Wulff ‘een liefdesnacht’ aangeboden als hij zijn steun onthoudt aan het wetsvoorstel de Duitse kerncentrales langer open te houden. De Bondsdag stemde onlangs te midden van tumultueus volksverzet in met de wet, maar die kan pas in werking treden als Wulff hem ondertekent. „Ik zou aanbieden met hem naar bed te gaan, als hij de wet niet tekent”, aldus Roche in een interview met Der Spiegel. Provocatiekoningin Charlotte Roche – haar even ongewassen als ‘anaal-banale’ Feuchtgebiete was in Duitsland een bestseller – heeft het voorstel reeds met haar man besproken. „Nu moet alleen nog de First Lady toestemmen. Maar ik heb tatoeages”, aldus Roche, verwijzend naar de in Duitsland veelbesproken tribale bovenarmversiering van Bettina Wulff.

Safran Foer verknipt boek tot kunstwerk

Het nieuwe boek van Jonathan Safran Foer, Codes of Tree, is een verknipte versie van De straat van de krokodillen van de Poolse schrijver Bruno Schulz (1892-1942). Door woorden en zinnen te verwijderen creëerde Safran Foer uit de overgebleven tekst een roman die, hoewel compleet, oogt als een gatenkaas. Het verhaal uit Codes of Tree heeft niets te maken met dat van De straat van de krokodillen. Safran Foer wilde, zei hij in Vanity Fair ‘iets fysieks’ doen met zijn lievelingsboek. „Van sommige dingen houd je actief, van andere passief.” Safran Foers nieuwste lijkt een logische culminatie van de woordspelletjes en grafische grappen die hij in eerdere boeken al uithaalde, en van zijn stilistische en thematische schatplichtigheid aan Bruno Schulz.

Zie ook: nrcboeken.nl en www.depapierenman.nl