Amerika zet tanks in in Afghanistan

Voor het eerst sinds het begin van de oorlog gaan de Verenigde Staten tanks inzetten in Afghanistan. Een compagnie mariniers is met zestien 68-tons M1 Abrams-tanks op weg naar het noorden van Helmand.

Commandant Petraeus heeft de inzet goedgekeurd, terwijl hij juist de ontwerper is van de momenteel toegepaste counterinsurgency-strategie, waarin het winnen van het vertrouwen van de bevolking centraal staat. De Amerikaanse krant The Washington Post meldt vandaag dat de mariniers vorig voorjaar al om de tanks verzocht hadden, maar dat de toenmalige commandant McKiernan dat afwees, mede om de Afghanen niet onnodig te herinneren aan de Sovjet-bezetting van de jaren tachtig die met een grote inzet van tanks gepaard ging. Canadese en Deense militairen hebben een klein aantal tanks gebruikt in Kandahar.

De mariniers willen de tanks gebruiken omdat daarmee nauwkeuriger kan worden gevuurd dan met artillerie en ze sneller inzetbaar zijn dan de gevechtsvliegtuigen en -helikopters die grondtroepen te hulp komen als zij in nood verkeren.

Ook McKiernans opvolger McChrystal was tegen het gebruik van de voertuigen. Dat uitgerekend de in juli aangetreden Petraeus wel goedkeuring verleent is volgens anonieme Amerikaanse militairen minder opzienbarend dan het lijkt. „Counterinsurgency betekent niet dat je geen dingen opblaast of mensen doodt die gedood moeten worden”, aldus een hoge officier in Afghanistan. Een civiele NAVO-adviseur zegt dat juist doordat Petraeus de gehanteerde doctrine heeft ontwikkeld, hij het moreel gezag heeft om te besluiten tot zwaarder geweld als hij dat nodig vindt.

Petraeus heeft op allerlei terreinen het geweld sterk uitgebreid. De belangrijkste zijn de ‘kill-or-capture’-operaties door commandotroepen, waarvan het aantal is verdrievoudigd, en de zeer grootschalige bombardementen rond Kandahar bij operatie Dragon Strike. Rond Kandahar heeft de NAVO-missie inmiddels honderden huizen gebombardeerd of kapotgeschoten, omdat opstandelingen ze hadden volgestopt met boobytraps. De hoge officier ziet hiervan een positief bij-effect: de mensen moeten naar het kantoor van de districtsgouverneur om een klacht in te dienen en schadevergoeding te eisen. „Op die manier brengen we de overheid en de bevolking met elkaar in contact.”