PVV-figuranten

De keerzijde van zetelwinst is dat er op elke zetel twee billen moeten belanden. Als Geert Wilders zonder uitbreiding van z’n staf een even grote macht had kunnen uitoefenen, had hij daar meteen voor getekend. Hoe minder zielen, hoe minder trammelant.

Al die nieuwe PVV’ers zijn niets anders dan figuranten in het parlementaire theater. Functie-eis: op de juiste momenten de hand op kunnen steken. Nee, daar hoef je geen schooldirecteur of hordenloper voor te zijn. Je moet alleen een beetje ‘in het plaatje’ passen. Bij het casten van zijn figuranten zocht Wilders het daarom onder mensen die buiten het intellectuele establishment vallen en die een primitief soort ontzag opwekken bij volkse types: agenten, militairen, onderwijzers, verpleegsters, sporters.

Voor de politieke besluitvorming maakt het niets uit of die figuranten in hun vrije tijd in elkaars brievenbus pissen, elkaar voor kankerzeug uitmaken, ontucht plegen, sekssites hosten, met spikes meppen, kopstoten uitdelen, Hongaren oplichten, over hun cv liegen, of bar- en buurmannen maltraiteren.

Het oogt alleen zo rottig. Op het enige criterium waarop Wilders z’n mensen had moeten casten – beeldvorming – had hij geen grip: je kunt nu eenmaal niet alles nagaan. Dat belooft wat, voor die 120 figuranten voor de Provinciale Staten. Nu zijn Henk en Ingrid zelf ook geen lieverdjes, dus zo’n kopstoot en wat fraude, ach... dat ken iedereen gebeuren, niet dan. Net als bij Berlusconi wekt een beetje schalksheid juist sympathie. Maar net als nu in Italië kunnen volkse mores even instinctief omslaan naar volkshoon, vooral na woorden als ‘ontucht’.

Nu de lastpakken hun zetel niet willen opgeven, ontstaat de idiote situatie dat zij als figurant tot het centrum van de macht, de hoofdrollen, zijn toegetreden. De parlementaire meerderheid rust immers in hun vechtershanden.

Terwijl Geert Wilders het kabinet onder schot houdt – ‘doe wat ik zeg, of ik trek m’n gedoogsteun in’ - wordt hij zelf onder schot gehouden door de querulanten uit zijn reclasseringsklasje – ‘doe wat we zeggen, of we beginnen een Groep, saboteren het gedoogakkoord en jagen je kiezers weg!’

Christiaan Weijts