Na het succes heeft PVV nu de problemen

Het opstappen van PVV-Kamerlid James Sharpe maakt een risico zichtbaar voor PVV-leider Wilders. Niet hij, maar incidenten bepalen de agenda.

Onaantastbaar is hij nu niet meer. Aan de onafgebroken reeks van electorale en politieke successen van PVV-leider Geert Wilders kwam vanochtend een einde.

Eerder waren het nog akkefietjes. Kamerleden Dion Graus en Hero Brinkman kwamen in opspraak, kandidaat-Kamerleden verdwenen geruisloos na onzorgvuldig invullen van cv’s. En vorige week bleek Eric Lucassen nog een veroordeling wegens ontucht te hebben verzwegen. Dat hield Wilders allemaal nog in de hand. Nu is dat anders.

Aanhoudende onthullingen over zijn zakelijke en persoonlijke besognes waren voor Kamerlid James Sharpe reden om het voor gezien te houden. Hij zal morgen zijn Kamerzetel opgeven.

Het schijnbaar vrijwillige vertrek van Sharpe is relatief goed nieuws. Althans, gezien de pijnlijke omstandigheden waarin de PVV-fractie verkeert. De indruk van een gebrekkig zelfreinigend vermogen binnen de partij is immers deels weggenomen. Bovendien is de stabiliteit van het kabinet-Rutte, voor nu, niet in gevaar. Juist de angst voor zich afscheidende Kamerleden – en een daarmee verdwijnende Kamermeerderheid voor het kabinet – leek de reden dat Wilders het veroordeelde Kamerlid Lucassen eerder deze week niet uit zijn fractie zette.

Wilders en zijn groeipartij schreven de afgelopen jaren wel vaker politieke geschiedenis. Maar de opeenvolgende onthullingen over drie PVV-Kamerleden zullen hem moedeloos hebben gestemd. Vooral vanwege het karakter ervan: baldadig gedrag, geweldpleging op het sportveld, gerommel met een cv, hoge boetes van een mededingingsautoriteit. Nog nooit had een fractieleider zoveel Kamerleden tegelijk die openlijk worstelden met onaangename waarheden over hun verleden.

Zijn dit de door iedere partijleider zo gevreesde LPF-toestanden waarbij een partij implodeert door particuliere problemen van het geheel van Kamerleden? Dat lijkt een wat snelle conclusie. Tussen LPF en PVV bestaat een wereld van verschil. De LPF bleek een onbetrouwbare regeringspartner en viel uit elkaar omdat iedereen daar de baas wilde zijn. Bij de PVV staat één ding niet ter discussie: wie er de baas is.

Er zijn wel andere zorgen voor de PVV. Die gaan vooral over de eigen geloofwaardigheid. Waar Wilders altijd hamert op eerder, harder en langer straffen, blijken de door hem persoonlijk selecteerde bondgenoten nu meer dan gemiddeld in aanraking gekomen met justitie. Een groot gevaar voor Wilders is dat de gebeurtenissen zijn agenda bepalen. Terwijl zijn kracht juist is dat híj de politieke agenda bepaalt. Bij de fractievoorlichting kunnen ze de aanpassingen al niet meer bij bijbenen. Over het aftreden van Sharpe kon de bezoeker van pvv.nl vanmiddag nog niets lezen. Het laatste nieuws was daar: Eric Lucassen blijft.

Debutant houdt zelden stand: Drie