In dit land gaat het mecenaat niet lukken

Het commentaar van 9 november pleit voor het mecenaat. De mecenassen moeten voor hun generositeit ruchtbaarheid geven aan hun steun, omdat ze dan misschien anderen over de streep trekken.

Dit zal in Nederland niet lukken. Een paar voorbeelden. Als je in het buitenland een museum bezoekt, lees je vaak ‘Geschonken door…’. In Nederland kom je dat niet vaak tegen.

Sal Slijper verzamelde het vroege werk van Mondriaan. Hij gaf zijn gehele collectie aan het Haags Gemeentemuseum, maar als je in dat museum loopt, lees je dat nergens.

Carel Joseph Fodor verzamelde schilderijen uit zijn – negentiende – eeuw en bouwde er een museum voor. In 1863 stond het Museum Fodor aan de Keizersgracht. Omdat Fodor wilde dat deze verzameling bewaard bleef, gaf hij het museum en het geld voor het onderhoud aan de gemeente Amsterdam. Een gelegenheidswetje in de jaren twintig gaf ons de mogelijkheid om ons niet te houden aan deze voorwaarde van Fodor. Dus verhuisde in 1948 de verzameling naar de kelder van het Stedelijk. Sinds enkele jaren is de naam Fodor er afgehakt en door het eigentijdse FOAM vervangen. Wil er nog iemand een museum schenken aan de Staat?

Dr. J.F.S. Esser, plastisch chirurg in Amsterdam, gaf Breitners schilderij Dam bij avond aan het Stedelijk Museum, op voorwaarde dat het altijd te zien zou zijn. Zelfs de namen van Slijper, Fodor, Esser en veel anderen worden niet genoemd.

P.J. van den Berg

Psychoanalyticus in ruste