Geheime flippermoord

The CoveNed 2, 23.00-0.30 uur

Japanners in lichtblauwe vissersbootjes prikken met harpoenen in grijze dolfijnenruggen. Het ondiepe water woelt van de stervende staarten. Twee dolfijnen maken nog een laatste buiteling, een spoor van bloed achter zich latend. De ondiepe baai van Taiji kleurt rood.

De slachtscène waar het om draait in de dolfijnen-slasher The Cove (2009) duurt slechts kort. De rest van The Cove werkt naar deze scène toe. Deze spectaculaire propagandafilm van de Amerikaanse actiegroep Oceanic Preservation Society (OPS) richt zich tegen de dolfijnenvangst in Japan.

Hoofdpersoon is dierenactivist Ric O’Barry, de bekeerde dolfijnentrainer van de tv-serie Flipper die sindsdien dolfijnen tracht te bevrijden. Zoals in een Heist-film als Ocean’s Eleven verzamelt hij met regisseur Louie Psihoyos een team van duikers, knutselaars en cameralui om zich heen om met allerlei James Bondsnufjes geheime opnames te maken van de flippermoord in de afgeschermde baai van Taiji. De film won een Oscar, de publieksprijs op het IDFA en nog 23 prijzen. In Japan zorgde de film voor ophef omdat tegenstanders met bedreigingen de vertoning trachtten te verhinderen. De westerse wereld reageerde geschokt. Volgens de OPS zou de vangst van tuimelaars (de flippersoort) sinds de première flink zijn afgenomen.

Dit jaar werd de vangst in Taiji uitgesteld wegens de grote media-aandacht. Op 10 september begon de vangst alsnog. Van de honderd gevangen tuimelaars gingen er vijftig naar dolfinaria, de andere vijftig werden vrijgelaten omdat de vissers „geen moeilijkheden wilden”. De tuimelaars die werden gevangen toen de pers naar huis was, hadden waarschijnlijk minder geluk.

Evenmin als de grienden die op de Japanse vlaggetjesdag wél werden gedood. Grienden zijn ook dolfijnen, maar ze hebben een chagrijnige vierkanten kop met naar beneden hangende mondhoeken. Heel anders dan die fotogenieke tuimelaars. Over het lot van de grienden dan ook geen woord in The Cove.

Wilfred Takken