Alzheimer

Gedurende de najaarsmaanden wordt er driftig gecollecteerd in ons stadje. Wind en regen worden getrotseerd door collectanten die inspelen op onze door het seizoen aangewakkerde vrijgevigheid. Iedere week is het ten minste één avond raak, meestal tijdens het avondeten.

Ook deze woensdagavond gaat de deurbel als we net aan onze Elzasser zuurkool willen beginnen. Ik blijf aan tafel, mijn man doet open.

„Goedenavond, heeft u misschien iets over voor de Alzheimer Stichting?” hoor ik de collectante aan mijn man vragen. Ik verslik me bijna in m’n Riesling als ik de vrouw nog hoor toevoegen: „...of ben ik hier gisteravond al geweest?”

Margot Quaegebeur