Staken tegen het 'foute principe'

Zo’n 8.000 postbodes van TNT Post staken voor 24 uur. Ze protesteren vandaag in Den Haag tegen de plannen van de directie om 3.100 postbodes te ontslaan.

arnhem postbodes onderweg naar den haag foto rien zilvold

Ze staakten nog nooit. Maar nu hebben de postbodes van TNT uit Rijssen er genoeg van. Met zijn dertigen zijn ze naar Den Haag gekomen om met duizenden anderen te protesteren tegen de aanstaande ontslaggolf bij het postbedrijf. ‘Slaven van de beurs – politiek help ons’, staat op het spandoek van Henk Goorman (50). „Ik werk al 33 jaar bij de post. We zijn allemaal postmensen in hart en nieren. De politiek heeft ons door de marktwerking in de steek gelaten.”

De Beatrixlaan is ter hoogte van het hoofdkantoor van TNT Post afgezet om plaats te bieden aan de manifestatie van de bonden en de stakers. Volgens Goorman is er „werk genoeg” en dalen de hoeveelheden post niet zo snel als TNT zegt. „Maar TNT stoot werk af naar zijn eigen dochterbedrijf, waar postbezorgers hetzelfde werk als wij doen, voor veel minder geld.” Dit onderscheid tussen postbode en postbezorger is essentieel in het conflict tussen TNT Post en de vakbonden. De stakende postbodes vormen een kwijnende soort. TNT heeft nog ongeveer 12.500 postbodes in dienst. Zij werken meestal fulltime, anders dan de postbezorgers die parttime in dienst zijn. Postbezorgers sorteren niet, zij brengen alleen de post rond die hun bij de sorteercentra wordt aangereikt.

De postbezorger is veel goedkoper dan de postbode. Om het hoofd boven water te houden nu de concurrentie tegen ‘dumpprijzen’ werkt en de postvolumes afnemen, gaat het bedrijf reorganiseren. Er verdwijnen binnen nu en ruim twee jaar 11.000 arbeidsplaatsen. Daarbij gaan 3.100 gedwongen ontslagen vallen. Voor de overige postbodes wordt vervangend werk gezocht. De staking vormt de climax na ruim drie jaar onderhandelen met de bonden.

Vanmorgen reden 170 bussen met stakers uit het hele land naar Den Haag. In Arnhem is de stemming bij vertrek onder de TNT’ers uitgelaten, maar ook bedrukt. Want of staken helpt, is nog maar de vraag. „Ik ben bang van niet”, zegt Sandra Visser voor ze in de bus met stakende collega’s stapt. „Maar we moeten een vuist maken.” Visser werkt als ‘perronmedewerker’ bij TNT in Arnhem. Haar baan staat op het spel. Maar dat is niet de belangrijkste reden waarom ze staakt. Het gaat haar om het „foute principe”. „Postbodes die jaren voor dit bedrijf hebben gewerkt, worden afgedankt en ingeruild voor huisvrouwtjes die voor een paar euro per uur de post rondbrengen. Ik snap best dat TNT last heeft van de concurrentie. Als ze iets langer wachten met reorganiseren, kun je een hoop banen redden.”

Dat is precies de eis die de vakbonden hebben gesteld: TNT moet de reorganisatie over een langere tijd uitsmeren, om gedwongen ontslagen te voorkomen. Gaat TNT hier niet op in, dan zullen meer en vooral langere stakingen volgen. Het postbedrijf zelf zit intussen klem tussen het boze personeel en de vakbonden aan de ene kant en de toenemende druk van aandeelhouders, concurrenten en afnemende postvolumes aan de andere kant. Minder mensen ontslaan is geen optie, liet directievoorzitter Harry Koorstra al weten.

De sorteerders werken gewoon door: pagina 15