Haar werkelijkheid is prefab

De show laat Palin zien als gewone vrouw, die weet wat Amerikanen bezighoudt.

De show is bedoeld om haar populariteit te vergroten. Maar de vraag is of kijkers in dit zorgvuldig geconstrueerde imago zullen trappen.

In this photo taken July 3, 2010 and provided by Discovery Communications, Sarah Palin, left, and her husband Todd Palin fish near Todd's parents house in Dillingham, Alaska as part of a documentary for the TLC channel. "Sarah Palin's Alaska" portrays the show's heroine as a folksy wife and mother enjoying a whirlwind of adventures amid spectacular settings in her home state. There is nothing overtly political about it, no televised clues to her political ambitions. However, throughout the first episode of Palin's eight-part TLC documentary series beginning Sunday, her outdoorsy image against the stunning scenery often plays nicely with her familiar political message. (AP Photo/Discovery Communications, Gilles Mingasson) NO SALES AP

Wij zien Sarah en haar gezin vissen. Wij zien Piper, haar 11-jarige dochter, klagen over Sarahs verslaving aan de Blackberry. Wij zien Sarah vanuit een studio in de achtertuin op FoxNews. Wij zien Sarah langlaufen, beren bewonderen, crackers smeren.

Sarah Palins Alaska, dat zondagavond in première ging, is de eerste realityshow waarin een potentiële presidentskandidaat het eigen imago kan kneden. In de wereld van Palin, vicepresidentskandidaat in 2008, was het persoonlijke altijd al politiek. Nu wordt in haar handen de politiek een postmoderne televisieshow.

De ambitie van het programma is simpel. „Mensen kennen mij alleen van de politiek”, zegt Palin vanaf een bergtop. „Maar ik ben een moeder van vijf en ik vind het belangrijk dat mijn kinderen alles zien wat Alaska te bieden heeft.” En zo worden huiselijke scènes (Sarah in sportbroek achter de computer, Sarah die puberdochter op de vingers tikt) afgewisseld met gezinsavonturen in de meren, de bergen en de sneeuw van Alaska. (Het verkeersbureau heeft duidelijk aan de serie bijgedragen.) De Palins zijn één met de natuur. Zij kijken kalmpjes vanaf hun boot naar twee beren die op een paar meter afstand in gevecht gaan. Zij slaan in hoog tempo vissen aan de haak. Zij springen met z’n allen in de camper als ze zin hebben in bergbeklimmen.

De Palins zijn dus gewone mensen. Zij weten wat „hardwerkende” Amerikanen bezighoudt. Zij hebben niets met boekenwurmen, progressieve zwevers, of lui die golfen met bankiers. Alles aan Obama is de Palins vreemd. Hij hoort bij de elites. Hij is nep, zij zijn echt.

Ook ‘de media’ hebben zich in Palins logica vervreemd van de hardwerkende Amerikanen. Bedriegers zijn het. Zij worden in de show vertegenwoordigd door een onderzoeksjournalist die een huis naast de Palins in Alaska huurde om een boek over Sarah af te ronden. Deze „indringer” kan dus niet deugen. De Palins zijn uiterst tevreden met het metershoge hek dat ze hebben geplaatst om hem het zicht op de familie te ontnemen.

Foeterend op de man ondermijnt Palin onbedoeld de geloofwaardigheid van haar eigen realityshow: haar privéleven „gaat niemand wat aan”, zegt ze. De realiteit van Sarah Palins Alaska is kortom geheel prefab – maar dat is voor vaste kijkers van dit soort shows natuurlijk geen verrassing.

Politieke slimmeriken merkten de laatste weken op dat de timing van de show geen toeval kan zijn. Het klimaat slaat om in het voordeel van de Republikeinen. En Palins rol als ongekroonde koningin van de Tea Party maakt haar de topfavoriet van de Republikeinse achterban. Als zij meedoet aan de voorrondes voor de presidentsverkiezingen – en alles wijst daarop – maakt zij grote kans in 2012 de tegenstander van Obama te worden. Dit tot ongerustheid van grote delen van het Republikeinse partijestablishment, waar men haar vederlicht en wrokkig vindt.

De hoge waardering van de achterban staat in scherp contrast tot de lage dunk die de rest van de bevolking van haar heeft. De show is duidelijk bedoeld om dat laatste recht te trekken. Los hiervan laat Sarah Palins Alaska zien dat Palin de grenzen tussen politiek en entertainment heeft geslecht. Schaamte over haar eigen fouten kent zij niet. Terughoudendheid over haar rol – ze heeft al anderhalf jaar geen bestuursfunctie – is haar vreemd.

En als geen ander was zij de afgelopen jaren in staat haar virtuele werkelijkheid aan traditionele media op te dringen. Op Facebook schreef zij in 2009 dat de nieuwe zorgwetgeving van Obama ‘commissies’ bevatte om de dood van zieke bejaarden te versnellen. Het was fictie. Onlangs bleek uit onderzoek dat de helft van de Amerikanen meent dat het klopt.

Zodoende bevindt haar politieke carrière zich voortdurend in een experimentele fase. Ze zit er niet mee. Enkele vooraanstaande Republikeinen, zoals Bush’ strateeg Karl Rove, suggereerden laatst voorzichtig dat een realityshow misschien niet zo’n goed idee is voor een mogelijke presidentskandidaat in wie het publiek een lichtgewicht herkent. Palin reageerde verveeld. „Och”, zei ze, „Reagan was ook acteur.”

Bekijk de trailer van Sarah Palins Alaska: nrcnext.nl/links