Gij zult niet...

Hoewel hij al jaren niet meer naar de kerk gaat, staat mijn vriend nog steeds ingeschreven bij de Protestantse Kerk in Nederland.

Waar we ook naartoe verhuizen, na een paar weken valt er altijd een brief op de mat die hem welkom heet in die-en-die protestantse gemeente.

Ook in ons nieuwste stulpje weet de kerk hem te vinden. Dit keer geen brief, maar een huisbezoek: een keurige oudere man belt aan. Of „de heer des huizes ook thuis is?” Dat is-ie niet, dus aan mij de eer om mijn vriend definitief af te melden als kerkganger.

De keurige meneer is voorbereid en haalt een formulier tevoorschijn. „Kunt u hier dan even de handtekening van uw vriend namaken?”

Margot Vennik