Een compleet ander mens

De Cobra is dood, lang leve Riccardo! Het is Riccardo Riccò zelf die het zegt in een recent interview. Maar de vraag luidt of dit goed nieuws is voor de wielerstal Vacansoleil. Als het gifspuwende temperament zichzelf werkelijk de nek heeft omgedraaid, is de kans groot dat dodelijke demarrages uitblijven. Anderzijds, Riccardo zal geen stoute dingen meer doen als kuren met cera en andere zaken.

Riccardo Riccò alias il Cobra praat over zijn transformatie alsof het een kwestie is van een etiketje losweken.

Los van de vraag of het netjes was van de Franse politie, heb ik de Cobra al eens eerder dood gezien: in de Tour van 2008 werd hij geboeid in een overvalwagen van het toneel verwijderd. Het peloton was er niet rouwig om: ruimen die etterbak. Zijn eigen vader gaf hem een nog groter compliment. „Hij is het meest onaangename personage dat ik in mijn leven heb ontmoet.”

Onder ‘stringente voorwaarden’ (zero tolerance; een voortdurende, op maat gesneden screening van lichaamssappen) mocht hij in augustus aan de slag bij Vacansoleil. Dat kwam goed uit want na de schorsing wilde hij niets liever dan „de harten van het publiek weer veroveren door aanvallend en eerlijk te koersen”. De gewezen Cobra herhaalt het nu opnieuw: „Geloof me nou maar, ik ben een compleet ander mens.” Welke slangenbezweerder heeft dat voor elkaar gebokst?

Het was de Italiaanse wielertrainer Aldo Sassi die einde september, via de omweg van La Gazzetta dello Sport, Riccardo Riccò succesvol opriep, nee uitdaagde, onder zijn vleugels te komen schuilen. „Mijn levensverwachting strekt zich niet verder uit dan juli, jij bent mijn laatste gok”, sprak hij bij de eerste ontmoeting. Sassi vecht met een hersentumor.

De coach begeleidt onder anderen Cadel Evans, Ivan Basso, Damiano Cunego. Hij laat het niet bij een trainingstechnische aanpak alleen. De hele persoonlijkheid gaat op de schop. Van alle coaches is hij de enige die hardop durft te beweren dat zijn renners medisch ongemanipuleerd rondrijden. Van alle coaches is hij trouwens de enige waarvan ik het geloof.

De laatste gok Riccò.

„Iemand moet het doen”, zegt Sassi. „Riccardo is een groot en belangrijk talent.” Vermoedt Sassi achter het giftige serpent een karakter dat de harten van alle mensen kan stelen?

Zoevend over het wereldwijde spinnenweb stuit ik op een automatisch gegenereerde geboortehoroscoop. Riccò is provocatief, hard in de bek, haatdragend, en serveert aan de lopende band leugens op een gouden schaaltje (Saturnus in relatie tot Mars). Maar (Mercurius in Schorpioen), Riccardo heeft ook een zachte, eloquente tong en is zeer gecultiveerd. Hij is bereid anderen te helpen, ook al komt het hemzelf niet uit.

De kunst is het natuurlijk een horoscoop juist te interpreteren. Ik gok erop dat Vacansoleil en Aldo Sassi goed hebben gegokt.