'Faustus' ijl en duister

Faustus, the Last Night van Pascal Dusapin. ZaterdagMatinee door Radio Kamer Fil. o.l.v. J. Stockhammer. 13/11 Concertgebouw Amsterdam. Terugluisteren: www.zaterdagmatinee.nl ****

De laatste nacht is aangebroken voor Faust. Hij verkocht zijn ziel aan de duivel en werd een zelfbewust wetenschapper. Maar nu is de tijd op, terwijl de grootste vragen onbeantwoord bleven. Wie schiep de wereld? Wat komt er na het leven?

„Er is niets.” Met die woorden eindigt Faustus, the Last Night (2003-2004), de vijfde opera van Pascal Dusapin. De Franse componist, wiens muziek hier vorig jaar in het Holland Festival voor het eerst uitgebreid te beluisteren was, schreef de tekst zelf. Hij baseerde zich op vele bronnen, waaronder Doctor Faustus van Christopher Marlowe. Goethes Gretchen, hoofdrol in vele andere muzikale Faust-bewerkingen, is nu nergens te bekennen. In plaats van liefde is er intellect; Faust discussieert met Mefistofeles over hemellichamen, tijd en licht.

Taaie kost, waar Dusapin dreigende muziek bij schreef. Pendelende basnoten, slagwerksalvo’s, ijl gefluit en een elektronische brom creëren een kosmische sfeer: donker en mysterieus.

Dat de opera zaterdag niet te zwaar werd, was mede te danken aan de theatrale voordracht. Baritons John Hancock en Stephen West waren een heerlijk kibbelend duo. Adam Klein zorgde als dronken Sly voor vocaal gelal. IJselijk waren de apocalyptische jammerkreten van Heather Buck als engel. De Radio Kamer Filharmonie gaf onder Jonathan Stockhammer glans aan het duister.