Terwijl Wilders denkt, wacht Den Haag af

Nog maar een maand oud is het kabinet-Rutte en opnieuw speelt de PVV een hoofdrol. Steunt het kabinet volgende week nog op een meerderheid in de Tweede Kamer?

Dit weekend zit het kabinet-Rutte precies een maand op het pluche. Maar nu al brengt nota bene een ontuchtzaak op een kazerne in Ermelo van acht jaar geleden de stabiliteit in gevaar. Kan de regeringscoalitie van VVD en CDA, die gedoogd wordt door de PVV, nog bogen op een meerderheid van 76 zetels in de Tweede Kamer?

Die vraag zal politiek Den Haag deze dagen blijven bezighouden.

Premier Rutte probeerde gistermiddag op zijn wekelijkse persconferentie de veroordeling wegens ontucht van het PVV-Kamerlid Lucassen af te doen als een interne zaak voor de gedoogpartij. Hij zei vertrouwen te hebben dat Geert Wilders de kwestie oplost. Zelf verklaarde de PVV-leider, zichtbaar aangeslagen, voor tv-camera’s nog tijd nodig te hebben om gesprekken te voeren en feiten te verzamelen. „Dat kan nog even duren”, zei hij. En: „Dit is niet de manier waarop je in de publiciteit wilt komen.” Eerder zei hij diep „te gaan nadenken over welke consequenties dit gaat hebben”. Die consequenties zijn van belang voor de hele coalitie. Mocht Lucassen wegvallen, dan steunt die nog op 75 zetels en rest er weinig anders dan de – informele– steun van de twee SGP-zetels aan te spreken.

Met de kwestie-Lucassen staat veel op het spel. Allereerst de positie van Lucassen zelf. Als hij nu opstapt, krijgt hij nog twee jaar wachtgeld. Zit hij vier jaar uit, dan kan hij nog eens vier jaar wachtgeld tegemoet zien. Maar zeker ook de geloofwaardigheid van Wilders. Hoe gaat de man die zo hard law and order predikt om met een Kamerlid dat hem niet heeft ingelicht over zijn veroordeling? Want dat lijkt wel erg waarschijnlijk; kandidaten aan wie minder kleefde, werden nog voor de officiële termijn van de Kiersraad van zijn lijst geschrapt. Bij de PVV’ersdie eerder in opspraak raakten, zoals Dion Graus en Hero Brinkman, waren de feiten minder duidelijk. Er was in ieder geval geen sprake van een veroordeling.

Ook de stabiliteit van de coalitie staat op het spel. Rutte probeerde gisteren op zijn persconferentie, dezelfde daadkracht uit te stralen als vorige week. Zijn ministers waren wederom „stevig aan de de slag gegaan’’. De premier deed de perikelen rond Lucassen en de kritiek van Wilders op minister Leers (Immigratie, CDA) af als reguliere onenigheidjes, die de Haagse journalistiek de komende jaren nog wel vaker zal opblazen. Dus geen zorgen bij hem over het kabinet. De echte gesprekken gingen over de hervorming van de zorg en de pensioenen. Daadkracht, daadkracht, galmt het nog steeds. Maar of dat snel gecreëerde imago van voortvarendheid de kwestie-Lucassen overleeft, wordt inmiddels steeds meer de vraag.

Rutte’s adagium: eerste klap is een daalder waard: pagina 2