Five-o'clock shadow

Waar Rondje Nieuwkoop – Zwammerdam. Variatie op ‘Route 1’ uit: De groenste wandelingen in de Randstad. 12 verfrissende tochten door het Groene Hart.

Afstand 14 km

Het is kijkdozenweer. Achter me is de hemel van roet. Voor me uit strijdt een wolkenpak met het spotlicht van de zon. In de doorkijkjes op de Nieuwkoopse Plassen worden de contouren scherper, waardoor het lijkt of alles los en op zichzelf staat: de rimpels in het water; het ronde takkeneiland; het eendensilhouet voor de rietkraag. De omlijsting komt van de knotwilgen, met groeven in hun oude bast en met baarden van klimop.

We volgen het lange asfaltspoor uit Nieuwkoop, dwars over de plassen. Op mooie zomerdagen word je hier omver gefietst. Nu is het koel. De regen stipt het water. Het is rustig, er wordt ook niet gevaren. Bij de plukken rietgrond dobberen er soms wat vissers, twee aan twee in hun roeiboten.

Het pad verlaat de plassen. Het voert door grasland naar een watertoren in de vorm van een enorm grijs potlood. Er hangt een wolk boven de punt, alsof het die net voltooid heeft. Achter die wolk komt dun blauw vrij. Het grauw verbleekt, de hemel ontdoet zich van zijn five-o’clock shadow. Niet dat het droog wordt. Het regent door. En door. En door.

We volgen zwalkende riviertjes, eerst de Meije, dan de Oude Rijn, langs de huizen van het naast-elkaar-dorp dat Zwammerdam heet, alsof een grapjas de naam mocht verzinnen. Ook de polder lijkt een kijkdoos, met schapenlijven, kale elzenkruinen vol elzenproppen, een zwaan die zich uitrekt en het vocht uit zijn vleugels schudt. Over alles waakt een brede wolkbank met aanhangende zonnestralen. In de moestuinen wacht de boerenkool op vorst.

Een haas. Hij sprint door het uitzicht, is nog lang te volgen in zijn volle vaart. Pas op, haas. Ik zag jagers, vanmorgen.

Op de weg terug naar Nieuwkoop worden we regelmatig opzij geschoven door autoverkeer. Maar de blik op de glorieuze Noordeinderpolder is dat ongemak waard. Ver kun je kijken tot aan de gekartelde horizon. Of dichtbij, naar de koeien in de kleddernatte weilanden. Om hun buiken en poten dragen ze broeken van modder.

„Dag futuristen”, zegt man.

Wat?

Ik kijk om. Hij begroette twee jonge futen.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via nrc.nl/aandewandel