Een kat lebbert zonder smakken

Een Amerikaanse onderzoeker staarde tijdens het ontbijt naar zijn drinkende kat. Hoe doet ze het toch, dacht hij. En hij zocht het uit. Zo weten we nu eindelijk hoe katten drinken: heel slim en keurig.

Het is weer eens bewezen. Katten zijn elegant. Fijnbesnaard. En veel beschaafder dan een hond.

Kijk hoe honden hun water drinken. Een herrie! Een spetters!

Katten drinken zonder smakken. Netjes, snel en ontzettend handig. Hun tong en hun bekje werken zelfs zo verfijnd samen, dat onderzoekers nu pas snappen wat katten doen.

Daar hadden die onderzoekers de modernste apparatuur voor nodig.

Eerst een razendsnelle camera om de vliegensvlugge bewegingen van de kattentong vast te leggen. En daarna zelfs een robotkattentong, die op commando water oplebberde – snel of juist langzaam. Want een echte kat voert natuurlijk geen opdrachten uit.

De camera liet zien dat katten hun tong nooit dóór het water steken. Ze laten hem op het wateroppervlak landen, en buigen vlak ervoor het tongpuntje naar achteren. Zo leggen ze dat tongtipje heel eventjes plat op het wateroppervlak. Héél precies, zodat de waterspiegel niet breekt.

Dat is ontzettend handig, want het water kleeft een beetje aan de onderkant van die tip. Als de kat zijn tong vliegensvlug weer intrekt, hijst hij zo een kolommetje water mee omhoog.

De zwaartekracht, die appels laat vallen en watervallen, die trekt de waterkolom intussen juist naar beneden. Maar voordat de kolom kan instorten, doet de kat haar bekje dicht: Hap! Water! Lekker!

Een drinkende kat lebbert zo in één seconde wel vier keer. Geen wonder dat je het alleen met een snelle camera kan zien. Haar tong vliegt met een meter per seconde naar het water!

De onderzoekers (van het Massachusetts Institute of Technology) waren daarover erg verbaasd. Zij moesten lang rekenen eer ze de robotkattentong precies de snelheid konden geven waarbij het trucje werkt. Katten doen dat zomaar van nature goed.

Grote katten, zoals leeuwen en tijgers, drinken op precies dezelfde manier. Zij lebberen met hun grote tong alleen iets langzamer – net zoals de onderzoekers ook al hadden berekend.

En hoe drinken honden dan hun water op? Die buigen hun tong naar voren, als een lepel, en scheppen steeds wat water naar hun bek.

Primitief, hoor!